Uzasadnienie
Zaskarżonym do Sądu postanowieniem, Dyrektor Izby Skarbowej działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t: Dz.U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania przez A. S. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 10 czerwca 2015 r. nr [...] orzekającej o odpowiedzialności podatkowej Pana A. S. - Prezesa Zarządu "A" Sp. z o.o. (NIP [...]), solidarnej ze Spółką, za zaległości tej Spółki w podatku od towarów i usług za marzec 2014 r. w kwocie 1.563.945,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 155.109,00 zł i kosztami postępowania egzekucyjnego w kwocie 95.063,30 zł.
W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdza, że zgodnie z treścią art. 223 § 1 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję. Zgodnie z § 2 ww. artykułu odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
Z powołanych wyżej przepisów wynika jednoznacznie, że warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania - jest zachowanie ustawowego terminu jej dokonania. Uchybienie ustawowemu terminowi powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność kwestionowanej odwołaniem decyzji. Organ odwoławczy zobowiązany jest zatem w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie.
W rozpatrywanym przypadku, jak wynika z potwierdzenia odbioru, decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 10 czerwca 2015 r. nr [...] orzekająca o odpowiedzialności podatkowej Pana A. S. - Prezesa Zarządu "A" Sp. z o.o., solidarnej ze Spółką, za zaległości tej Spółki w podatku od towarów i usług za marzec 2014 r. w kwocie 1.563.945,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 155.109,00 zł i kosztami postępowania egzekucyjnego w kwocie 95.063,30 zł - została skutecznie doręczona Panu A. S. w dniu 16 czerwca 2015 r.. Zgodnie zatem z treścią cytowanych wyżej przepisów, zdaniem organu odwoławczego, termin wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął z dniem 30 czerwca 2015 r., tymczasem przedmiotowe odwołanie strona (reprezentowana przez pełnomocnika) nadała w placówce pocztowej w dniu 13 lipca 2015 r., tj. 13 dni po terminie.
Zatem stosownie do art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy stwierdził w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
Organ odwoławczy nadto zauważa, że zgodnie z treścią art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej w razie uchybienia terminowi należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Zgodnie w § 2 ww. artykułu podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin.
W myśl powołanych wyżej przepisów, w sytuacji uchybienia terminowi do wniesienia odwołania przewidziano możliwość przywrócenia tego terminu, pod warunkiem jednak, że podatnik wystąpi do organu z takim wnioskiem oraz spełni przesłanki określone w art. 162 Ordynacji podatkowej.
W rozpatrywanym przypadku Pan A. S., reprezentowany przez pełnomocnika, nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 162 Ordynacji podatkowej.
Podsumowując, z uwagi na fakt, że odwołanie Pana A. S. zostało wniesione po upływie ustawowego terminu, Dyrektor Izby Skarbowej postanowił jak w sentencji.
Nie zgadzając się z ww. postanowieniem organu odwoławczego Pan A. S. skorzystał z prawa wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Zaskarżonemu postanowieniu Pan A. S. zarzucił naruszenie art. 148 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej poprzez błędną wykładnię z uwagi na przyjęcie przez organ podatkowy możliwości doręczenia osobom fizycznym pism na kilka adresów, podczas gdy z treści tego artykułu wynika, że organ podatkowy może wybrać na miejsce doręczenia mieszkanie albo miejsce pracy osoby fizycznej. Zdaniem skarżącego doręczenie winno nastąpić wyłącznie w jednym z dwóch wskazanych w treści ww. przepisów miejsc. Zatem powstały brak pewności w zakresie daty doręczenia stronie przedmiotowej decyzji, czyni przedwczesnymi przyjęcie, że przesyłka została doręczona 16 czerwca 2015 r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone do sądu postanowienie, odpowiada prawu.
Otóż, z akt sprawy wynika, że korespondencję do strony w postępowaniu dotyczącym solidarnej z "A" Sp. z o.o. odpowiedzialności podatkowej Pana A. S., Prezesa Zarządu Spółki, za zaległości tej Spółki w podatku od towarów i usług za marzec 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego Naczelnik Urzędu Skarbowego - z uwagi na posługiwanie się przez stronę kilkoma adresami oraz chęć zapewnienia jej czynnego udziału w postępowaniu - wysyłał równolegle na trzy znane temu organowi adresy Pana A. S., którymi posługiwał się on przed tym organem, tj.:
- - ul. [...];
- - ul. [...];
- - ul. [...].
Pisma w trakcie postępowania były doręczane w trybie art. 149 Ordynacji podatkowej pełnoletniemu domownikowi strony pod drugim z ww. adresów, a kończąca postępowanie przed organem pierwszej instancji decyzja została doręczona w trybie art. 148 tej ustawy Panu A. S. pod trzecim ww. adresem.
Art. 148 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej określa miejsca, w których doręczenie jest dopuszczalne, przy czym brak jest uzasadnienia dla tezy, jak trafnie zauważa organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, iż ustawodawca zabrania wyekspediowania przesyłki jednocześnie na więcej, niż jeden adres lub, że przepisy te wskazują obowiązującą hierarchię (kolejność) miejsc, w których doręczenie ma być dokonane (por. Bogusław Gruszczyński, Małgorzata Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 148 ustawy - Ordynacja podatkowa; Wolters Kluwer 2015, stan prawny: 2015.06.01). Jedynie bowiem miejsce wymienione w art. 148 § 3 tej ustawy (tj. każde miejsce, gdzie zastanie się adresata), może być miejscem doręczenia w dalszej kolejności, mianowicie tylko "w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2". Wysyłanie przez organ pierwszej instancji pism jednocześnie na więcej niż jeden adres strony miało na celu zagwarantowanie stronie czynnego udziału w postępowaniu, przy czym należy odróżnić "wysłanie" (wyekspediowanie) przesyłki zawierającej pismo od jej "doręczenia". O ile wysłanie przesyłki dopuszczalne jest na więcej, niż jeden adres strony, to doręczenie przesyłki ma miejsce w momencie pierwszego prawidłowego odbioru przesyłki zawierającej dane pismo.
W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z potwierdzenia odbioru, decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 10 czerwca 2015 r. nr [...], orzekająca o odpowiedzialności podatkowej Pana A. S. - Prezesa Zarządu "A" Sp. z o.o., solidarnej ze Spółką, za zaległości tej Spółki w podatku od towarów i usług za marzec 2014 r., w kwocie 1.563.945,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 155.109,00 zł i kosztami postępowania egzekucyjnego w kwocie 95.063,30 zł - została skutecznie doręczona bezpośrednio Panu A. S. w dniu 16 czerwca 2015 r. Zgodnie zatem z treścią przepisów art. 223 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej termin wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął z dniem 30 czerwca 2015 r., tymczasem przedmiotowe odwołanie strona (reprezentowana przez pełnomocnika nadała w placówce pocztowej w dniu 13 lipca 2015 r., tj. 13 dni po terminie. Wobec powyższego w myśl art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy zasadnie skarżonym postanowieniem stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
Z tych przyczyn na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzeczono jak w wyroku.
DSz