Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 23 marca 2011 r. odrzucił skargę I. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 22 grudnia 2010 r. nr [..] w przedmiocie umorzenia postępowania. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Termin do złożenia skargi upływał w dniu 1 lutego 2011 r. Tymczasem skarga wpłynęła do organu dopiero w dniu 4 lutego 2011 r. W ocenie Sądu należało tak przyjąć, gdyż w wypadku oddania pisma innemu podmiotowi niż Poczta Polska, chociaż posiadającemu uprawnienia do wykonania usług pocztowych, datą jego wniesienia jest dzień, w którym pismo wpłynęło do adresata. W art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej jako "p.p.s.a." mowa jest bowiem o oddaniu pisma w polskim urzędzie pocztowym. Zwrot ten należy odnieść wyłącznie do placówki Poczty Polskiej.
I. G. pismem z dnia 5 kwietnia 2011 r. wniosła o przywrócenie terminu uzasadniając to niewiedzą w sprawach urzędowych. Wyjaśniła też, że wysłała skargę pocztą prywatną ponieważ na terenie K. znajduje się tylko taka poczta.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.
Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi należy uznać za nieuzasadniony.
Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Przepis art. 86 p.p.s.a., umożliwia sądowi działającemu na wniosek strony, przywrócenie utraconego terminu, zabezpieczając ją jednocześnie przed negatywnymi skutkami w zakresie postępowania sądowego występującymi na skutek upływu terminu. Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. warunkami przywrócenia terminu są: wniesienie pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanka braku winy polega na wykonaniu obowiązku przez stronę z dołożeniem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd, oceniając czy doszło do jej zachowania, powinien przyjąć istnienie obiektywnego wzorca należytej staranności, którego wypełnienia można żądać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. 2, Warszawa 2006, s. 226).
Rozpatrując wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. w przedmiocie umorzenia postępowania należy wskazać, że przedstawione w nim argumenty nie zasługują na uwzględnienie.
Wskazać przede wszystkim należy, że skarżąca została prawidłowo pouczona o sposobie i terminie wniesienia skargi na postanowienie w treści tegoż postanowienia. Pouczono stronę skarżącą, że "na postanowienie to służy stronie prawo wniesienia skargi w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w G. w trybie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Zgodnie z art. 83 § 3 tej ustawy oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Zatem strona skarżąca dla wykazania braku winy w uchybieniu terminu nie może skutecznie powoływać się na brak wiedzy w sprawach urzędowych skoro organ podatkowy w sposób prawidłowy pouczył ją o sposobie i terminie wniesienia skargi. Brak przytoczenia treści art. 83 § 3 p.p.s.a. nie może świadczyć o wadliwości pouczenia jeżeli organ odesłał w pouczeniu do trybu przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazując jednocześnie miejsce publikacji tej ustawy. Zdaniem Sądu trzeba więc przyjąć, kierując się kryterium należytej staranności jakiej należy i można oczekiwać od strony postępowania, że nic nie stało na przeszkodzie, aby strona w sposób skuteczny wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. W ocenie Sądu również brak placówki Poczty Polskiej w K. nie może być traktowany jako przesłanka braku winy strony w uchybieniu terminu.
Przyjęcie przez ustawodawcę domniemania, że złożenia pisma w polskiej placówce pocztowej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu nie oznacza, że placówka Poczty Polskiej powinna znajdować się w każdej miejscowości na terytorium kraju. Zdaniem Sądu konieczność udania się do innej miejscowości celem nadania przesyłki listowej w placówce Poczty Polskiej nie może być traktowana w okolicznościach niniejszej sprawy jako nadmiernie uciążliwa, a przez to w sposób istotny utrudniająca możliwość skorzystania z prawa zaskarżenia postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej do sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu i odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.