Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 28 grudnia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od stycznia do marca 2007 r. A Sp. z o.o. z siedzibą w C. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wskazano, że określona zaskarżoną decyzją kwota zaległości podatkowej jest niemożliwa do zapłaty przez podatnika. Cały majątek spółki został zajęty, a podatnik nie ma środków pieniężnych na zapłatę zaległości. Ponadto jest to kolejna decyzja nakładająca na stronę obowiązek zapłaty podatku akcyzowego i związanego z nim podatku od towarów i usług. W ocenie skarżącej, próba wyegzekwowania należnych kwot równoznaczna jest z koniecznością likwidacji działalności gospodarczej, co doprowadzi do pozbawienia pracy 18 osób. Na potwierdzenie sytuacji materialnej spółka przedłożyła wyciągi z konta bankowego, bilans, rachunek wyników, sprawozdanie o przychodach,kosztach i wyniku finansowym.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Sąd uwzględnił zgodnie ze wskazaniem strony skarżącej wysoką łączną kwotę zobowiązań podatkowych oraz liczbę prowadzonych postępowań podatkowych, co uprawdopodobnia niekorzystny wpływ na sytuację finansową strony i może wywołać trudne do odwrócenia skutki.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.