Uzasadnienie
M. Ś. (dalej jako "Skarżący") wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 22 grudnia 2017 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia 29 września 2017 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług oraz orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. W skardze Skarżący zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w tym od wpisu od skargi.
Z uwagi na to, że powyższy wniosek nie został złożony na stosownym formularzu, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lutego 2018 r., przesyłką z dnia 27 lutego 2018 r. przesłano Skarżącemu urzędowy formularz PPF, celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Z notatki urzędowej z dnia 19 marca 2018 r. (k. 10 akt sądowych) wynika, że Skarżący telefonicznie poinformował, że jego stan zdrowa (ciężki stan po operacji) i fakt przebywania w szpitalu uniemożliwia mu podjęcie korespondencji z Sądu.
Powyższą przesyłkę doręczono Skarżącemu w dniu 19 marca 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 11 akt sądowych).
Skarżący nie uczynił zadość w/w wezwaniu w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 26 marca 2018 r.
Zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 196/18 referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Powyższe zarządzenie doręczono Skarżącemu w dniu 11 kwietnia 2018 r.
Skarżący w dniu 13 kwietnia 2018 r. złożył sprzeciw od w/w zarządzenia, wskazując, że ze względu na pobyt w szpitalu nie mógł przesłać wypełnionego formularza PPF. W dniu 12 kwietnia wyszedł ze szpitala i mógł dopiero odebrać korespondencję z poczty. Skarżący wskazał, że dochował staranności informując Sąd o pobycie w szpitalu w dniu 19 marca 2018 r. Do sprzeciwu załączono karty informacyjne leczenia szpitalnego.
W dniu 13 kwietnia 2018 r. Skarżący przedłożył również sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wniosek z dnia 13 kwietnia 2018 r. został potraktowany jako nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy i na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 kwietnia 2018 r. – przekazany referendarzowi sądowemu celem rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.
Natomiast stosownie do treści art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Wobec niezłożenia przez Skarżącego zawartego w skardze wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, został mu przesłany urzędowy formularz PPF celem wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. O treści przepisów art. 252 i art. 257 p.p.s.a. Skarżący został pouczony w piśmie przewodnim z dnia 27 lutego 2018 r., do którego załączono w/w formularz urzędowy.
Przesyłkę zawierającą urzędowy formularz PPF oraz pismo przewodnie z dnia 27 lutego 2018 r. doręczono na ręce Skarżącego w dniu 19 marca 2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy sądowej.
Skoro zatem doręczenie przedmiotowej przesyłki nastąpiło w dniu 19 marca 2018 r., to siedmiodniowy termin na wniesienie wniosku o przyznanie prawa pomocy na przesłanym urzędowym formularzu PPF upłynął w dniu 26 marca 2018 r.
W tak zakreślonym terminie Skarżący nie przedłożył wniosku o przyznanie prawa pomocy sporządzonego na formularzu urzędowym. Termin ten upłynął bezskutecznie z dniem 26 marca 2018 r.
W związku z powyższym, zasadnie w ocenie Sądu, referendarz sądowy wydał zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Skarżącego o przyznanie prawa pomocy na podstawie art. 257 p.p.s.a. jako niesporządzonego na urzędowym formularzu.
Bez wpływu na prawidłowość powyższego rozstrzygnięcia pozostaje podnoszona przez Skarżącego okoliczność pobytu w szpitalu w dniu 24 lutego 2018 r. (wówczas bowiem nie biegł jeszcze termin do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jego złożenie na urzędowym formularzu) ani w okresie od 23 marca do 12 kwietnia 2018 r. Wskazać należy, że Skarżący został zawiadomiony o pozostawieniu przesyłki zawierającej urzędowy formularz PPF na podstawie zawiadomienia umieszczonego w oddawczej skrzynce pocztowej już w dniu 2 marca 2018 r. (k. 11 akt sądowych). Skoro zatem Skarżący odebrał osobiście przesyłkę dopiero w dniu 19 marca 2018 r. to uznać należy, że miał możliwość przedłożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu przed upływem terminu do dokonania tejże czynności i przed jego pobytem w szpitalu.
Niezależnie od powyższego Sąd wskazuje, iż - złożony po upływie zakreślonego terminu - wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy sporządzony na urzędowym formularzu w dniu 13 kwietnia 2018 r. został potraktowany jako nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy i na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 kwietnia 2018 r. – przekazany referendarzowi sądowemu celem rozpoznania.
W związku z powyższym Sąd wskazuje, iż pozostawienie pierwotnego, zawartego w skardze wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania pozostaje bez wpływu na obecnie rozpatrywany przez referendarza sądowego nowy wniosek Skarżącego z dnia 13 kwietnia 2018 r. o przyznanie prawa pomocy.
W związku z przedstawionymi powyżej okolicznościami, przemawiającymi za pozostawieniem bez rozpoznania niesporządzonego na urzędowym formularzu, zawartego w skardze, wniosku Skarżącego o przyznanie prawa pomocy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.