Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił sprzeciw P.S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 12 września 2018 r. w przedmiocie ustalenia kwot nienależnie pobranych z tytułu renty strukturalnej.
Od powyższego wyroku P.S., reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę kasacyjną.
Zarządzeniem z dnia 1 października 2019 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych poprzez podpisanie skargi kasacyjnej i jej opisu oraz sformułowania wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z zaznaczeniem zakresu żądania uchylenia lub zmiany, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem jej odrzucenia. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi strony w dniu 18 października 2019 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej w skrócie zwanej p.p.s.a., Od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Podstawowe wymogi, jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna zostały określone w art. 176 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Jak stanowi z kolei art. 176 § 2 p.p.s.a. poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik uchybił obowiązkowi podpisania skargi kasacyjnej oraz obowiązkowi złożenia wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 1 października 2019 r. zobowiązano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia dostrzeżonych braków formalnych skargi kasacyjnej. Odpis zarządzenia należało uznać za doręczony pełnomocnikowi skarżącego, w trybie art. 73 p.p.s.a., w dniu 18 października 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki – k. 123). Należy mieć bowiem na uwadze, że przesyłkę zawierającą zarządzenie po raz pierwszy próbowano doręczyć pełnomocnikowi w dniu 4 października 2019 r. i w tym dniu pozostawiono zawiadomienie o nadejściu przesyłki.
W związku z tym, że przesyłka nie została odebrana przez adresata w terminie 14 dni przechowywania jej w placówce pocztowej, po upływie wskazanego terminu należało uznać ją za doręczoną w dniu 18 października 2019 r. Tym samym od tego dnia, a nie od dnia faktycznego wydania przesyłki w dniu 21 października 2019 r. należało liczyć zakreślony termin do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej. W wyznaczanym terminie, który kończył się w dniu 25 października 2019 r. pełnomocnik nie uzupełnił braków formalnych.
Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 178 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej.