Uzasadnienie
M. J. – dalej jako "Skarżąca" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 września 2019 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 rok.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 4 listopada 2019 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Pismem z dnia 14 listopada 2019 r. Skarżąca zwróciła się do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2019 r. referendarz sądowy, działając na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, stwierdzając w uzasadnieniu, że strona skarżąca w zakreślonym terminie nie usunęła braków wniosku, pomimo takiego wymogu.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odpis zarządzenia z dnia 30 grudnia 2019 r. został doręczony pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 14 stycznia 2020 r. (karta 14 załącznika do akt sądowych, sygn. akt I SPP/Gd 427/19).
Pomimo pouczenia o terminie i trybie wniesienia środka odwoławczego od powyższego zarządzenia, Skarżąca ani jej pełnomocnik nie wnieśli sprzeciwu.
Zarządzeniem z dnia 4 lutego 2020 r. Przewodniczący Wydziału I tut. Sądu wezwał Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 4 listopada 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że zarządzenie doręczono Skarżącej w dniu 12 lutego 2020 r.
Na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza ustalono, że Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego w kwocie 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt sądowych sprawy wynika, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 lutego 2020 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 4 listopada 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie. Powyższe zarządzenie zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 12 lutego 2020 r.
W orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, wyrażany tak w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia z dnia 8 maja 2007 r., II FSK 649/06, z dnia 3 lutego 2009 r., I OZ 53/09; z dnia 28 lipca 2009 r., I FZ 252/09; z dnia 7 lutego 2011 r., II FSK 2274/10), jak i wcześniej Sądu Najwyższego (por. postanowienie z dnia 23 lutego 1999 r., I CKN 1064/97, OSNC 1999 nr 9, poz. 153; postanowienie z dnia 21 kwietnia 1999 r., I CKN 1461/98, OSNC 1999 nr 11, poz. 196), który Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie podziela, zgodnie z którym z przymiotu prawomocności postanowienia odmawiającego zwolnienia z kosztów sądowych wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu.
Podkreślenia wymaga, że postępowanie z wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy zostało prawomocnie zakończone, bowiem Skarżąca nie wniosła sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 30 grudnia 2019 r. Tym samym należy uznać, że zasadnie Skarżąca ponownie została wezwana zarządzeniem z dnia 4 lutego 2020 r. do uiszczenia wpisu od skargi, którego pomimo zawartego w wezwaniu pouczenia nie uiściła.
Wskazać należy, że w zaistniałej sytuacji upływ terminu wyznaczonego do uiszczenia wpisu obligował Sąd do odrzucenia skargi.
Mając na uwadze to, że Skarżąca w zakreślonym terminie żądanego wpisu nie uiściła, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 220 § 3 wskazanej ustawy skargę odrzucił.