Uzasadnienie
M. S. – dalej jako "Skarżący" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 listopada 2014 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 rok od dochodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.", uwzględnił skargę w całości i wniósł o umorzenie postępowania w sprawie.
Do odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej dołączył decyzję z dnia 2 lutego 2015 r. nr [...], którą uchylił zaskarżoną decyzję z dnia 4 listopada 2014 r. oraz decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 18 lutego 2014 r. nr [...], oraz stwierdził nadpłatę w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2013 w kwocie 11.495 zł.
Z przesłanego wraz z pismem organu z dnia 18 marca 2015 r. zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że ww. decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 10 lutego 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Skoro w rozpoznawanej sprawie organ administracji uwzględnił skargę w całości, uchylając swoją wcześniejszą decyzję oraz decyzję organu I instancji i stwierdzając nadpłatę w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych, uznać należało, że postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., umorzył postępowanie w sprawie.
W punkcie drugim postanowienia Sąd zawarł rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania sądowego, które znajduje oparcie w treści art. 201 § 1 p.p.s.a., w myśl którego zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów tych zalicza się uiszczony przez Skarżącego wpis sądowy, koszty zastępstwa procesowego, oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa.
Ustalając wysokość kosztów zastępstwa procesowego, Sąd wziął pod uwagę treść § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 490), zgodnie z którym stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6. Ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem sporu jest należność pieniężna w wysokości 11.495 zł, stawka minimalna, zgodnie z § 6 pkt 5 wskazanego rozporządzenia, wynosi 2.400 zł. Wymienione wynagrodzenie należy powiększyć o kwotę uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 400 zł oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.