Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia [...] 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 20/22, odrzucił skargę Z. E. (dalej jako "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z dnia [...] 2021 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2016 r. i 2019 r.
W komparycji sentencji postanowienia wskazano, że skarga dotyczy postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z dnia [...] 2021 r. nr [...], natomiast z akt sprawy wynika bezsprzecznie, że skarga dotyczy decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z dnia [...] 2021 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Może tego dokonać w formie postanowienia na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a.). Natomiast art. 166 p.p.s.a. stanowi, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W sentencji postanowienia prawidłowo wskazano organ, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, datę jego wydania oraz jego numer, natomiast omyłkowo wskazano błędny rodzaj zaskarżonego aktu – jako postanowienie zamiast jako decyzję. Z akt sprawy jednoznacznie bowiem wynika, że skarga dotyczy decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z dnia [...] 2021 r. nr [...]. Z uwagi na tę oczywistą omyłkę, należało w tym zakresie sprostować sentencję postanowienia.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. sprostował oczywistą omyłkę.