Uzasadnienie
E. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia 20 stycznia 2009 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej za zaległość podatkową w podatku akcyzowym, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca podała, że prowadzenie postępowania egzekucyjnego wobec niej może doprowadzić do utraty źródła utrzymania jej i jej rodziny. Wnioskująca argumentując zasadność wniosku wskazała jednocześnie na wysokość zobowiązania, którego przedmiotowa decyzja dotyczy oraz brak środków finansowych pozwalających na zaspokojenie roszczeń ewentualnie majątku, który mogłaby spieniężyć.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.).
W pierwszej kolejności należy wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącej, bowiem jej rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu strona skarżąca wykazała, że wykonanie wskazanej we wniosku decyzji określającej odpowiedzialność za zaległość podatkową mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa, a potwierdzeniem tego są również okoliczności i charakter sprawy.
W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku przemawiała wysoka kwota egzekwowanego zobowiązania podatkowego (kwota określonego przez organ podatkowy podatku akcyzowego za luty, marzec, kwiecień 2006 r. styczeń 2007 r. oraz określonej opłaty paliwowej za okres lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad oraz grudzień 2005 r., styczeń, luty, marzec, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad oraz grudzień 2005 r., styczeń, luty, marzec, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad oraz grudzień 2006 r. i styczeń 2007 r. wyniosła ostatecznie 359.223,80 zł) oraz trudna sytuacja materialna skarżącej wynikająca z wniosku o przyznanie prawa pomocy, który został rozpatrzony pozytywnie.
Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.