Uzasadnienie
J. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 grudnia 2012 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 29 marca 2011 r., nr [...] z dnia 29 marca 2011 r. określającą kwotę zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych wynikającego z dochodu uzyskanego w 2006 r. z tytułu objęcia udziałów w spółkach mających osobowość prawną w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub zorganizowana jego część w wysokości 69.495 zł.
Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi. Zdaniem skarżącego za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia wysokie prawdopodobieństwo uchylenia kwestionowanej decyzji przez Sąd administracyjny i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, jak również wysoka kwota zobowiązania podatkowego, której zapłata spowodowałaby znaczną szkodę w majątku skarżącego i nieodwracalne skutki spowodowane postępowaniem egzekucyjnym. Mogłoby bowiem dojść do utraty zdolności kredytowej i płynności finansowej przez skarżącą w wyniku reakcji banków na postępowanie egzekucyjne. Strona skarżąca zwróciła również uwagę na aktualną koniunkturę gospodarczą i podniosła, że każde postępowanie egzekucyjne dodatkowo podważa wiarygodność oraz utrudnia pozyskanie nowych kontraktów. Ze względu na długość dotychczas prowadzonego sporu, w ocenie strony skarżącej, brak jest przeciwwskazań ku temu by zapewnić mu czasową ochronę do momentu prawomocnego rozpatrzenia sporu w niniejszej sprawie.
Z kolei wstrzymanie wykonania nie wpłynie w najmniejszym stopniu na możliwość późniejszego wyegzekwowania kwoty zobowiązania podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej jako "P.p.s.a." Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z treści wyżej przytoczonego przepisu należy wyprowadzić wniosek, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do strony skarżącej, bowiem jej rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło spowodować wskazane wyżej następstwa.
W aktach sprawy brak jest dokumentów pozwalających Sądowi na dokonanie oceny faktycznego wpływu wykonania przedmiotowej decyzji na sytuację materialną skarżącego i jego majątku w aspekcie ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sam skarżący nie przestawił dowodów na poparcie twierdzeń sformułowanych we wniosku o wstrzymanie. Brak jest wyczerpujących danych dotyczących wysokości osiąganego przez skarżącego dochodów, czy jego ewentualnym zadłużeniu i bieżących kosztach jego obsługi.
Samo zaś przekonanie skarżącego o zasadności podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Jak wyjaśnił bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r. (sygn. akt FZ 358/04, niepubl.) stanowisko skarżącego, że skarżone orzeczenie jest merytorycznie niesłuszne i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 P.p.s.a. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela ten pogląd.
Mając na uwadze wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.