Uzasadnienie
J. M. - dalej jako "Skarżący" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 11 września 2019 r. w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Ponieważ z akt administracyjnych sprawy wynikało, że adresatem wskazanego postanowienia była A. M., Sąd powziął wątpliwości co do strony skarżącej, dlatego zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2020 r. zobowiązano Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie oświadczenia, czy skargę w niniejszej sprawie składa w imieniu własnym, czy w imieniu A. M.; w przypadku złożenia oświadczenia, że skarga wniesiona została w imieniu A. M., zobowiązano Skarżącego do wykazania, jaki stosunek prawny wiąże go z A. M.; ponadto wezwano Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu A. M. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), oraz poprzez wykazanie, że pełnomocnik strony skarżącej spełnia wymogi art. 35 § 1 p.p.s.a., z pouczeniem, że nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k.
- 19) wynika, że zarządzenia doręczono Skarżącemu w dniu 30 stycznia 2020 r.
W zakreślonym terminie Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Z akt sądowych sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, a treść wezwania nie budzi wątpliwości.
Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącemu w dniu 30 stycznia 2020 r. na adres do doręczeń wskazany w skardze.
Mając na uwadze, że w wyznaczonym terminie Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, a za taki brak niewątpliwie należy uznać brak oświadczenia co do osoby wnoszącej skargę oraz pełnomocnictwa określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 orzekł, jak w postanowieniu.