Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 maja 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 213/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę wniesioną przez V.J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie podatku od spadków i darowizn. Powodem odrzucenia skargi było uchybienie przez skarżącą trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Z akt sprawy wynika, że odpis ww. postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 maja 2012 r.
W dniu 5 lipca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęło pismo strony skarżącej datowane 23 czerwca 2012 r. (data stempla pocztowego nieczytelna), zatytułowane "prośba o przywrócenie terminu". W piśmie tym skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należało odrzucić jako spóźniony.
Stosownie do treści art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 rok, Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Z kolei zgodnie z art. 88 powołanej ustawy - spóźniony lub za mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z powyższych przepisów wynika, że Sąd oceniając złożony wniosek o przywrócenie terminu sprawdza w pierwszej kolejności, czy spełnia on wymogi formalne m.in. to, czy został złożony w siedmiodniowym terminie, o którym w art. 87 § 1 ww. ustawy.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że w przypadku odrzucenia skargi przez wojewódzki sąd administracyjny jako wniesionej z uchybieniem terminu, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, bowiem od tej chwili skarżący dowiaduje się o uchybieniu terminu (por. postanowienia NSA: z dnia 11 maja 2009 r., sygn. akt I OZ 468/09; z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt II OZ 1150/10, z dnia 15 czerwca 2011 r. sygn. akt I GZ 123/11 - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Należy też dodać, że w sytuacji, gdy strona reprezentowana jest przez pełnomocnika, którym w tej konkretnej sprawie jest ojciec skarżącej, prawidłowe doręczenie pism sądowych do jego rąk jest skuteczne wobec strony (art. 67 § 5 p.p.s.a.).
W związku z powyższym, skoro w okolicznościach rozpoznawanej sprawy postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 maja 2012 r., to z tym dniem ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi i od tej daty powinien być liczony siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Termin ten upływał zatem w dniu 5 czerwca 2012 r.
W konsekwencji skoro złożony w tej sprawie wniosek o przywrócenie terminu wniesiono dopiero w dniu 23 czerwca 2012 r. (przyjęto datę wskazaną w piśmie z uwagi na to, że data stempla pocztowego jest nieczytelna), to wniosek ten był spóźniony i na podstawie art. 88 p.p.s.a. podlegał odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 88 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.