Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 213/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 grudnia 2016 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r., uchylił zaskarżoną decyzję.
W dniu 18 lipca 2017 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek organu administracji o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku.
Wniosek powyższy Sąd zakwalifikował jako żądanie sprostowania oczywistej omyłki, albowiem w sentencji przedmiotowego wyroku wskazano, że uchyleniu podlega wyłącznie zaskarżona decyzja organu odwoławczego, natomiast w uzasadnieniu, że zarówno zaskarżona, jak i poprzedzającą ją decyzja organu pierwszej instancji.
Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2).
Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia (tak: T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie VI, Wolters Kluwer 2016; postanowienie NSA z dnia 2 października 2012 r. sygn. akt II OSK 631/12, LEX nr 1252132).
Z uwagi na to, że niezgodność w zakresie rozstrzygnięcia między sentencją wyroku a jego uzasadnieniem miała charakter oczywistej omyłki wymagającej sprostowania w drodze postanowienia, na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.