Uzasadnienie
P. P. (dalej jako "Skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 15 grudnia 2017 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia 9 listopada 2017 r., w przedmiocie określenia dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych wysokości straty z działalności gospodarczej prowadzonej w 2011 r. oraz wysokości nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 lutego 2018 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł oraz usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi i złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 6 marca 2018 r. W dniu 9 marca 2018 r. uiszczono wpis sądowy w kwocie 500 zł. W zakreślonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie ani nie przedłożono pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników.
Art. 46 § 3 p.p.s.a. stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Wymienione elementy pisma oraz dokumenty stanowią wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowym, których brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych, a takimi są m.in. brak podpisu, czy brak załączonego pełnomocnictwa lub jego odpisu, obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie przytoczonego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Nieuzupełnienie braku formalnego skargi na wezwanie przewodniczącego wydziału sądu administracyjnego, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, jest obwarowane rygorem odrzucenia skargi, który dochodzi do skutku, jeżeli strona nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania.
Powyższe miało miejsce w niniejszej sprawie.
Pełnomocnik Skarżącego został wezwany m.in. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie i złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu oraz pouczony o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca w/w pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi, przesłana na prawidłowy adres pełnomocnika Skarżącego, została doręczona na ręce pełnomocnika w dniu 6 marca 2018 r. W zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 13 marca 2018 r., nie uzupełniono braków formalnych skargi.
Mając na uwadze w/w stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.