Uzasadnienie
A Spółka z o.o. z siedzibą w G.- dalej jako "Skarżąca", reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 20 września 2019 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2014 r.
Zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2019 r. Sąd zobowiązał pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej oraz podanie numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym (...) z pouczeniem, że nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
W zakreślonym terminie pełnomocnik Skarżącej podał nr KRS oraz przedłożył ponownie pełnomocnictwo do reprezentowania Skarżącej przed sądami administracyjnymi, natomiast nie przedłożył dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Z akt sądowych sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, a treść wezwania nie budzi wątpliwości.
Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 17 grudnia 2019 r. na adres do doręczeń wskazany w skardze.
Mając na uwadze, że w wyznaczonym terminie Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, a za taki brak niewątpliwie należy uznać brak dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 orzekł, jak w postanowieniu.