Uzasadnienie
W piśmie procesowym z dnia 11 kwietnia 2011 r. (data stempla pocztowego) skarżący oświadczył, że cofa skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 stycznia 2011 r. w sprawie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie określenia wysokości zobowiązań podatkowych spadkodawcy oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności spadkobierców.
Skarżący wskazał, że decyzją z dnia 21 marca 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 17 grudnia 2010 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego spadkodawcy w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 rok i umorzył postępowanie w sprawie.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności.
Przepis art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W aktach sprawy znajduje się pismo Dyrektora Izby Skarbowej z 26 kwietnia 2011r. przekazujące kserokopię jego decyzji z 21 marca 2011r.
Sąd uznając, że w sprawie nie zachodzą okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi, będąc związany tym cofnięciem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., umorzył postępowanie.