Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Wójt Gminy określił "A" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w R. z siedzibą w K. zaległość podatkową w podatku od nieruchomości za okres trzech miesięcy 2002 r. tj. sierpień, wrzesień, i październik 2002r. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami.
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że strona jest użytkownikiem działek Nr: [...], [...] i [...], które stanowią ogrodzony kompleks gospodarczy. Wbrew ustawowemu obowiązkowi strona zadeklarowała jedynie podatek od nieruchomości od powierzchni 55, 84 m2 budynków mieszkalnych i wpłaciła kwotę [...] zł w styczniu 2002r. Co spowodowało konieczność określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości.
W odwołaniu od decyzji strona podniosła, że nie dysponowała działką nr [...], zaś działka nr [...] nie należy do strony. Stwierdziła również, że jedynie część budynku przeznaczona na mieszkanie jest w stanie używalności.
Decyzją z [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, iż zgodnie z art. 6 ust. 9 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 9, poz. 85 z późn. zm.) osoby prawne są obowiązane składać do dnia 15 stycznia deklaracje na podatek od nieruchomości na dany rok podatkowy i wpłacać obliczony w deklaracji podatek od nieruchomości bez wezwania – na rachunek budżetu właściwej gminy za poszczególne miesiące w terminie do dnia 15 każdego miesiąca. Strona zadeklarowała jedynie budynki mieszkalne o powierzchni 55,84 m2, podczas gdy we władaniu strony znajdują się budynki związane z działalnością gospodarczą o powierzchni 223 m2 i grunty związane z tą działalnością o powierzchni 5.295 m2. Charakter tych gruntów i budynków wynika zarówno z ich przeznaczenia (np. magazyn paliw, dystrybutor paliw, myjnia z rampą), jak i pozostawania w dyspozycji przedsiębiorcy.
Organ podatkowy dokonał czynności sprawdzających, przeprowadzając w dniu 9 stycznia 2001 r. kontrolę nieruchomości i sporządzając z tych czynności protokół.
Z protokółu tego wynika, że strona użytkuje nieruchomości oznaczone jako działki Nr [...], [...] i [...], które stanowią jeden ogrodzony kompleks gospodarczy. Na działce Nr [...] znajduje się magazyn i dystrybutor paliw oraz myjnia z rampą i komory bezodpływowe.
Nieruchomości znajdują się we władaniu strony w wyniku przekazania przez "B" w [...]. W planie zagospodarowania przestrzennego określono ich funkcję jako urządzenia usługowe rolnictwa. Strona nie dokonała zmian w sposobie użytkowania gruntów ani budynków np. na potrzeby mieszkania.
Nie znajdują potwierdzenia zarzuty strony zawarte w odwołaniu zarówno co do charakteru nieruchomości, jak i dysponowania nimi przez stronę. Protokół kontroli z dnia 9 stycznia 2001 r., podpisany przez stronę stwierdza, że strona użytkuje ogrodzony kompleks nieruchomości, na który składają się częściowo zabudowane działki Nr [...] i [...] oraz działka Nr [...]. Stan ten potwierdza także załącznik Nr 1 do protokołu z Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia członków "B" w [...] z dnia 4 stycznia 1992 r., w którym wymienia się m.in. magazyn paliw, dystrybutor paliw i myjnię betonową. Obiekty te znajdują się głównie na działce Nr [...].
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. wniosła o cofnięcie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Wójta Gminy.
Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 2 ust. 2 w zw. z art. 1 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, poprzez nie dokonanie ustalenia rzeczywistej klasyfikacji ewidencji gruntów i budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej co ma wpływ na wyliczenie należnego podatku, a także poprzez naruszenie prawa w postępowaniu administracyjnym, a w szczególności pominięcie uchwały Rady Gminy w zakresie powołanej komisji podatkowej, która jest właściwym ciałem w ustaleniach podatkowych co świadczy o odmowie waloru wiarygodności powołanego protokółu z dnia 9 stycznia 2001r.
W ocenie skarżącej nigdy nie użytkowała ona nieruchomości - działki nr [...], gdyż nie przekazano jej na dobro użytkowania, o czym zaświadcza załącznik nr 1 treści pisma odwoławczego do SKO z dnia 17 października 2003r. Nadto działkę nr [...] użytkuje osoba fizyczna, co dowodzi materiał zebrany podczas dochodzenia KPP. Działka nr [...] porośnięta jest natomiast samosiejkami śliwkowymi, co świadczy o tym, iż na terenie tym nie była prowadzona żadna działalność gospodarcza, w kierunku usług dla rolnictwa.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na jej uwzględnienie.
Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W sprawie tej podobnie jak w poprzednio wyznaczanych sprawach dotyczących podatku od tej nieruchomości za lata poprzednie, jak i wcześniejsze miesiące 2002r (sygn. SA/Gd [...], [...] i [...] oraz [...]) istnieje spór co do stanu faktycznego i prawnego działek gruntu położonych w [...] o numerach [...], [...] i [...]. Jego rozstrzygnięcie ma istotny wpływ na kwestie związane z określeniem wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za wskazane miesiące 2002 r. Jak wynika z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 9, poz. 84 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2002 r., obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży na osobach fizycznych, prawnych oraz jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, które są właścicielami lub samoistnymi posiadaczami nieruchomości albo obiektów budowlanych nie złączonych trwale z gruntem (pkt 1), są użytkownikami wieczystymi nieruchomości lub ich części (pkt 2), są posiadaczami nieruchomości albo obiektów budowlanych nie złączonych trwale z gruntem, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem lub innego tytułu prawnego, a także umowy zawartej z Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa albo z ustanowionego zarządu (pkt 3) lub posiadają bez tytułu prawnego nieruchomości lub ich części albo obiekty budowlane nie złączone trwale z gruntem, stanowiące własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem nieruchomości wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa lub będących w zarządzie Lasów Państwowych (pkt 4).
Dla prowadzenia dalszych rozważań na temat ewentualnych stawek podatku, czy momentu powstania obowiązku podatkowego, organy podatkowe muszą ustalić czy na stronie ciążył obowiązek podatkowy w 2002 r., czyli czy zaistniała któraś z przesłanek wymienionych w art. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Jak wynika z akt sprawy przeprowadzone postępowanie podatkowe nie wyjaśniło tych okoliczności. Dokumentem na jakim oparły swoje rozstrzygnięcie organy podatkowe był protokół z kontroli nieruchomości z dnia 9 stycznia 2001 r., w którym kontrolujący stwierdzili że spółka "A" użytkuje działki [...], [...] i [...]. Na poparcie tego stwierdzenia brak jednak jakichkolwiek innych dowodów.
Z kolei w protokole tym zawarto także wyjaśnienia strony, według których na powyższych działkach nie prowadzi działalności gospodarczej. Ponadto wskazał, że od 1990 r. działka Nr [...] nie została przekazana Spółce a o istnieniu działki [...] dowiedział się w październiku 2000 r. Pomimo powyższych zastrzeżeń, które były wielokrotnie podnoszone przez stronę w decyzjach organów obu instancji brak ustosunkowania się do kwestii posiadania działek. Z akt sprawy wynika natomiast, że według otrzymanej od Starostwa Powiatowego informacji z rejestru gruntów, właścicielem działki [...] jest Gmina a jej administratorem Urząd Gminy, właścicielem działki Nr [...] jest Gmina a władającym "B" w [...], natomiast właścicielem działki Nr [...] jest "C". W aktach sprawy znajduje się także Uchwała Nr [...] Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia "B" w [...] z dnia l stycznia 1992 r. Wynika z niego, że "B" w [...] przekazała majątek trwały Spółce z o.o. "A" z siedzibą w R. Z załącznika do tej uchwały wynika, że przekazano między innymi grunt oznaczony numerem działki [...] w [...]. Jak można wywnioskować z treści pism strony działka ta została podzielona na działki [...] i [...].
Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika zatem, że jedyną ze spornych działek, która pozostaje we władaniu skarżącego jest działka oznaczona w rejestrze gruntów pod Nr [...]. Jej posiadanie wynika z uchwały Walnego Zgromadzenia "B" w [...]. Najprawdopodobniej pomimo braku wyraźnego wskazania w uchwale, przekazano także działkę o Nr [...]. Powinno to jednak jednoznacznie wynikać z przeprowadzonego postępowania podatkowego. Zupełnie niejasny w kontekście zebranego materiału dowodowego jest natomiast stan faktyczny istniejący na działce Nr [...] będącej własnością Gminy. Dla udowodnienia istnienia obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości, konieczne jest udowodnienie posiadania przez stronę nieruchomości, choćby bez tytułu prawnego (art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych).
Wobec niewyjaśnienia wszystkich istotnych wątpliwości mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję jak i decyzję organu pierwszej instancji. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organy podatkowe muszą udowodnić, że na stronie ciążył obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości i określić go wyraźnie w decyzji. W tym celu koniecznym jest przeprowadzenie postępowania dowodowego, przy wykorzystaniu wszystkich dostępnych środków dowodowych przewidzianych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.).
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia [...] Nr [...].
Ponadto Sąd orzekł w przedmiocie wykonalności decyzji w trybie art. 152, a o kosztach postępowania zgodnie z art. 200 w związku z art. 209 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
AR