Uzasadnienie
Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 4 marca 2013 r., skarżąca B. B. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach z dnia 3 marca 2013 r. oraz przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego dodatkowego oświadczenia z dnia 4 kwietnia 2013 r. i dokumentów źródłowych (PIT-28 za 2012 r., PIT-37 za 2012 r., PIT-11 za 2012 r., wyciągów z rachunków bankowych za okres od 1 stycznia do 4 kwietnia 2013 r., umowy zlecenia z dnia 1 stycznia 2013 r., rachunku z dnia 31 stycznia 2013 r., informacji o wysokości opłat za lokal z dnia 27 lutego 2013 r., umowy najmu z dnia 15 września 2012 r.) ustalono, że wnioskodawczyni uzyskała w ubiegłym roku podatkowym przychód z najmu w wysokości 6.900 zł oraz dochody z działalności wykonywanej osobiście w łącznej wysokości 1.709, 21 zł brutto. Aktualnie wnioskodawczyni otrzymuje przychód z najmu lokalu mieszkalnego w wysokości 780 zł miesięcznie oraz dochody z zawartych umów zlecenia, których wysokość kształtuje się na poziomie od 200 do 300 zł miesięcznie.
Wnioskodawczyni prowadzi sama gospodarstwo domowe, nie posiada oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro ani pojazdów mechanicznych, jej majątek stanowią dwa mieszkania (z których jedno jest obciążone hipoteką przymusową) o powierzchni 46 m2 i 52 2m oraz niezabudowana działka leśna o obszarze 2519 m2, którą wnioskodawczyni od ponad dwóch lat próbuje bezskutecznie sprzedać. Do stałych i koniecznych wydatków ponoszonych przez wnioskodawczynię należy zaliczyć opłaty za lokal, w którym zamieszkuje, wnoszone do spółdzielni mieszkaniowej w kwocie 393,56 zł miesięcznie oraz płatną co dwa miesiące opłatę za energię elektryczną w średniej wysokości 217,08 zł.
Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość łącznych dochodów wnioskodawczyni oraz brak oszczędności, uznano, iż wykazała ona, że nie ma obecnie realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak sentencji postanowienia.