Uzasadnienie
W.P. w skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania kontrolnego zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania czynności kontrolnych. Strona wskazała, że zachodzi realne niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci zakończenia postępowania kontrolnego bez udziału strony. Z powodu pogarszającego się stanu zdrowia nie jest ona w stanie uczestniczyć w czynnościach wszczętego postępowania kontrolnego.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych.
W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295).
Analizując wniosek skarżącej w pierwszej kolejności wskazać należy, że dopuszczalność wydania przez sąd administracyjny postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie daje możliwości wstrzymania wszystkich czynności organu administracyjnego, których dokonuje on w ramach danego postępowania, lecz konkretnych aktów lub czynności. Nie jest zatem możliwe, aby na podstawie przywołanego przepisu zniwelować skutki związane z wszczęciem postępowania kontrolnego, zobowiązując organ do niepodejmowania żadnych działań w ramach tego postępowania. Wstrzymaniu wykonania mogą bowiem podlegać tylko poszczególne rozstrzygnięcia lub czynności, wydane lub podjęte w postępowaniu prowadzonym przez organy kontroli skarbowej.
Jednocześnie należy zaznaczyć, że wstrzymaniu wykonania nie podlega zarówno postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 13 września 2012 r., jak również zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Żaden z tych aktów nie określa powinnego, nakazanego lub zakazanego zachowania, a tym samym nie mogą one stanowić podstawy do podejmowania przez organy podatkowe czynności zmierzających do doprowadzenia do stanu zgodnego z rozstrzygnięciem. Postanowienie z dnia 13 września 2012 r. wskazuje jedynie na fakt wszczęcia postępowania kontrolnego, drugie natomiast jest aktem administracyjnym odmownym; obydwa akty, jako nie nadające się do wykonania, nie podlegają zatem wstrzymaniu. W związku z powyższym, wniosek złożony przez skarżącą uznać należy za bezzasadny.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. a contario, orzekł jak w sentencji postanowienia.