Uzasadnienie
Ł. K., działający przez M. L., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za kwiecień i maj 2020 roku oraz z tytułu zaliczek na zryczałtowany podatek dochodowy za kwiecień i maj 2020 roku.
Zarządzeniem z dnia 5 marca 2021 r. pełnomocnik skarżącego została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, wykazania czy pełnomocnik mieści się w katalogu osób mogących być pełnomocnikiem strony z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej w skrócie p.p.s.a., podpisania skargi przez skarżącego w przypadku, gdyby pełnomocnik nie mieścił się w katalogu osób, które mogą być pełnomocnikiem zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. oraz do podania numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numeru PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Ponadto zarządzeniem z dnia 5 marca 2021 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę, zawierającą ww. wezwania, doręczono w dniu 15 marca 2021 r.
W odpowiedzi na wezwanie w piśmie procesowym z dnia 20 marca 2021 r. M. L. wyjaśniła, że jest pełnomocnikiem skarżącego i jest to notarialnie poświadczone.
Na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza ustalono, że strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego w kwocie 500 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Ponadto, zgodnie z art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Uchybienie skargi, w postaci braku prawidłowego pełnomocnictwa, stanowi brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Krąg osób, które mogą występować w charakterze pełnomocników procesowych i pełnomocników do poszczególnych czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, został określony w art. 35 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 tego przepisu pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Jak stanowi z kolei § 2, pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Zgodnie natomiast z art. 35 § 3 p.p.s.a., osoba prawna lub zarząd spółki partnerskiej świadczący na podstawie odrębnych przepisów pomoc prawną przedsiębiorcy, osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej, mogą udzielić pełnomocnictwa procesowego - w imieniu podmiotu, któremu świadczą pomoc prawną - adwokatowi lub radcy prawnemu, jeżeli zostały do tego upoważnione przez ten podmiot.
Przepisy § 4 i 5 przywołanego artykułu nie mają w przedmiotowej sprawie znaczenia, albowiem dotyczą one reprezentacji organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi.
Z przywołanych regulacji wynika wyraźnie, że osoby niewymienione w treści art. 35 p.p.s.a. nie mogą występować w charakterze pełnomocnika strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponadto wyliczenie zawarte w przytoczonym wyżej przepisie ma charakter wyczerpujący w tym sensie, że osoba niespełniająca wymagań w nim oznaczonych nie może działać jako pełnomocnik procesowy w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik nie wykazała, aby była osobą umocowaną do reprezentowania strony skarżącej. Wbrew temu co podniesiono w piśmie procesowym z dnia 20 marca 2020 r., sam fakt udzielenia pełnomocnictwa M. L. do reprezentowania Ł. K. nie oznacza jeszcze, że osoba ta jest umocowana także do reprezentowania strony przed sądem administracyjnym. Krąg osób mogących był pełnomocnikami został bowiem ściśle określony w treści art. 35 p.p.s.a. Rzeczą strony, zwłaszcza gdy jest reprezentowana przez pełnomocnika nie zaliczającego się do tzw. pełnomocników profesjonalnych (adwokata, rady prawnego, doradcy podatkowego, rzecznika patentowego) jest wykazać, że ustawiony przez nią pełnomocnik zalicza się do kręgu osób wymienionych w przepisie art. 35 p.p.s.a. Brak wykazania tej przesłanki uniemożliwia rozpoznanie skargi.
Wskazać w tym miejscu należy bowiem, że sąd z urzędu obowiązany jest do czuwania nad prawidłowością zastępstwa procesowego stron. Dopuszczenie do działania w charakterze pełnomocnika strony osoby, która nie może być pełnomocnikiem, jest przyczyną nieważności postępowania (art. 183 § 2 pkt 2 w zw. z art. 271 pkt 2 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia należnego wpisu oraz braków formalnych skargi. Przesyłka, zawierająca przedmiotowe zarządzenie, została doręczona stronie skarżącej w dniu 15 marca 2021 r. W związku z powyższym termin do usunięcia braków formalnych oraz uiszczenia należnego w sprawie wpisu upływał w dniu 22 marca 2021 r. Wpis taki nie został uiszczony, a braki formalne skargi nie zostały usunięte, a zatem zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
W związku z powyższym Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.