Wyrok NSA oz. w Gdańskuz 8 sierpnia 1997 r., sygn. akt I SA/Gd 231-232/96

Tezy

1. Wyrok sądu karnego stwierdzający popełnienie przestępstwa /kradzież pieniędzy przez kasjera/ i wymierzający sprawcy karę, nie zawierający orzeczenia na temat przysługującej poszkodowanej firmie wierzytelności w stosunku do sprawcy nie może stanowić podstawy do uznania wierzytelności za nieściągalną w rozumieniu art. 23 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./.

2. Wydatki typowo osobiste /zakup garnituru, garsonki/ trudno zakwalifikować do wydatków poniesionych w celu osiągnięcia przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 cyt. ustawy, jeżeli związek przyczynowy między wydatkiem a osiągniętym przychodem nie został dostatecznie wykazany przez podatnika.