Uzasadnienie
Wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 19 marca 2008 r. (data stempla pocztowego), P. S. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, dodatkowego oświadczenia z dnia 14 kwietnia 2008 r. oraz nadesłanych dokumentów źródłowych (odpisu wyroku Sądu Okręgowego [...] z dnia 21 października 2003 r. orzekającego rozwód i odpisu z księgi wieczystej nieruchomości stanowiącej własność wnioskodawcy) ustalono, że P. S. osiąga dochód z prac dorywczych w wysokości od 500 zł do 700 zł miesięcznie, jest właścicielem gospodarstwa rolnego (składającego się z 20 ha ziemi rolnej, domu o powierzchni 56 m2 oraz budynków gospodarczych o powierzchni 2.000 m2), które obecnie nie przynosi mu dochodu. Na nieruchomości wnioskodawcy ustanowiono liczne hipoteki (umowne i przymusowe) na łączną kwotę 1.524.585,82 zł, nadto została z niej wszczęta egzekucja, do której przyłączali się kolejni wierzyciele (zgodnie z odpisem z księgi wieczystej z dnia 31 marca 2008 r.).
Wnioskodawca nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, jest natomiast zadłużony, jak podał, na łączną kwotę około 4.000.000 zł. Nadto wnioskodawca jest zobowiązany do partycypowania w kosztach utrzymania i wychowania małoletniej córki w kwocie 250 zł miesięcznie (zgodnie z wyrokiem z dnia 21 października 2003 r.), z którego to obowiązku wywiązuje się tylko częściowo.
Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość dochodów wnioskodawcy, brak jakichkolwiek zasobów pieniężnych oraz wysokość ciążących na nim zobowiązań, uznano, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.