Uzasadnienie
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn.zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W sprawie niniejszej w dniu 29 września 2000 r. odpis zaskarżonej decyzji doręczono stronie w miejscu jej siedziby (zgodnie z art. 151 ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym w dacie doręczenia zaskarżonej decyzji), a osoba odbierająca tą korespondencję potwierdziła swoim podpisem jej odbiór dla skarżącej.
Skarga wniesiona została przez stronę skarżącą w dniu 31 października 2000 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. Przy czym w ocenie Sądu argumenty skarżącej podnoszone w pismach procesowych nie mogą zmienić stanu rzeczywistego stanu faktycznego, tj. daty faktycznego odbioru pisma przez osobę czynną w siedzibie przedsiębiorstwa skarżącej, która nie odmówiła przyjęcia pisma i potwierdziła jego odbiór, gdy z jego treści wynikało jednoznacznie, że było ono skierowane do skarżącej. Sąd w składzie niniejszym podziela pogląd NSA wyrażony w wyroku z dnia 6 lipca 1999 r. w sprawie sygn.akt I SA/Po 1829/98, że "(...) obowiązkiem jednostki organizacyjnej (osoby prawnej) jest takie zorganizowanie odbioru pism, by odbioru dokonywała osoba upoważniona".
W tym stanie rzeczy skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu Sąd odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).