Uzasadnienie
R.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 12 stycznia 2018 r., w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną.
Zarządzeniem z dnia 12 marca 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Przesyłkę zawierającą zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi, wobec nieskutecznego doręczenia w miejscu zamieszkania strony, złożono w dniu 15 marca 2018 r. w placówce pocztowej. Zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki pozostawiono skarżącemu w skrzynce do doręczenia korespondencji. Przesyłka zawierająca zarządzenie z dnia 12 marca 2018 r. została wydana w placówce pocztowej w dniu 30 marca 2018 r. Skarżący dokonał wpłaty kwoty stanowiącej należny wpis, na rachunek bankowy tutejszego Sądu, w dniu 6 kwietnia 2018 r.
Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę R.J. stwierdzając, że jakkolwiek istniały nieprawidłowości w doręczeniu przesyłki zawierającej odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi, to jednak wobec kategorycznego brzmienia art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 tekst jedn.) – dalej w skrócie zwanej p.p.s.a., Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi.
Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 1 czerwca 2018 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu wskazując, że wydanie przesyłki przez operatora pocztowego w dniu 30 marca 2018 r. skutkowało powstaniem przeświadczenia, że od tej daty należy liczyć termin do wpłacenia należnego w sprawie wpisu. Zdaniem wnioskodawcy, w związku z nieprawidłowym działaniem poczty skarżący nie może ponosić winy za uchybienie terminowi do dokonania tej czynności postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei przepis art. 87 w/w ustawy stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie zaistniały przesłanki do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jak wynika z akt sprawy, przesyłkę zawierającą zarządzenie z dnia 12 marca 2018 r., wobec nieskutecznego doręczenia w miejscu zamieszkania skarżącego, złożono w dniu 15 marca 2018 r. w placówce pocztowej (vide zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki – k. 14). Zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki pozostawiono skarżącemu w skrzynce do doręczenia korespondencji. Tym samym, czternastodniowy termin, liczony od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.) upływał w dniu 29 marca 2018 r. Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia została skarżącemu wydana w dniu 30 marca 2018 r., a skarżący dokonał wpłaty kwoty stanowiącej należny wpis, na rachunek bankowy tutejszego Sądu, w dniu 6 kwietnia 2018 r.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyrażony jest pogląd, zgodnie z którym wydłużenie przez operatora pocztowego terminu do odbioru przesyłki, poprzez pozostawienie jej w placówce pocztowej przez okres przekraczający 14 dni licząc od daty pierwszego awizowania oraz wydanie przesyłki adresatowi pomimo upływu tego 14 dniowego terminu, nie może powodować negatywnych skutków dla strony i uzasadnia uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu. Strona skarżąca nie może bowiem ponosić negatywnych konsekwencji nieprawidłowego działania operatora pocztowego doręczającego przesyłki i nie można jej z tej przyczyny pozbawiać prawa do wniesienia przysługującego jej środka zaskarżenia (por. wyroki NSA z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. I FSK 132/12, z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt I FSK 1407/12, postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2017 r., I FZ 410/16).
W ocenie Sądu bezzasadne wydłużenie przez operatora pocztowego terminu do odbioru przesyłki, skutkujące w konsekwencji nieprawidłowym obliczeniem przez skarżącego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, nie może powodować negatywnych skutków dla strony.
Należy mieć na uwadze, że obowiązek obliczenia terminu, w którym może być wydana przesyłka należy do operatora pocztowego. Zgodnie bowiem z § 37 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego (Dz.U. z 2013 r., poz. 545) – dalej zwanego Rozporządzeniem, przesyłki pocztowe operator wyznaczony wydaje adresatowi w placówce oddawczej w terminie 14 dni, zwanym dalej "terminem odbioru". Bieg terminu odbioru rozpoczyna się od dnia następnego po dniu doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w § 33, § 34 ust. 1, § 35 ust. 1 oraz § 36 ust. 1, a dla przesyłek pocztowych, o których mowa w § 14 ust. 2 - od godziny następnej po doręczeniu zawiadomienia, o którym mowa w § 34 ust. 1 (§ 37 ust. 3 Rozporządzenia). Przesyłka pocztowa nieodebrana w terminie odbioru jest zwracana nadawcy (§ 37 ust. 5 Rozporządzenia).
Nie jest zatem obowiązkiem adresata przesyłki czynienie ustaleń odnośnie do daty pozostawienia w jego oddawczej skrzynce pocztowej pierwszego awiza i obliczanie od tej daty 14-dniowego terminu, o którym mowa wyżej (nie można wykluczyć sytuacji, że do adresata nie dotrze w ogóle pierwsze awizo). Dlatego nie wywiązanie się przez operatora pocztowego z obowiązków określonych przepisami prawa, nie może rodzić negatywnych skutków po stronie adresata przesyłki. Odbiorca przesyłki ma prawo działać w zaufaniu do operatora publicznego i przyjąć, że przesyłka została doręczona mu w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa (zob. Wyrok NSA z 3 lutego 2016 r., II FSK 3496/13).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznając, że skarżący uchybił terminowi do uiszczenia wpisu od skargi bez swej winy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił o przywróceniu terminu.