Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 2 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 25/16

Metryka

Rozpoznanie
w dniu 2 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy
Sprawa
w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig

Sentencja

postanawia:

  1. przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 23 lutego 2016 r., złożonym na formularzu PPF, skarżący M. M. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w niniejszej sprawie w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi w kwocie 100 zł.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał zasadność wniesionego żądania w świetle ustawowych przesłanek prawa pomocy. Za taką oceną przemawia sytuacja finansowa skarżącego i jego rodziny przedstawiona przez niego w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dane zawarte w dokumentach znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy.

Skarżący posiada mieszkanie o powierzchni 90 m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni 6,50 ha, prowadzi gospodarstwo domowe z niepracującą żoną, małżonkowie mają dziewięcioro małoletnich dzieci, z których dwoje wymaga stałego leczenia (jedno z nich jest niepełnosprawne), źródłem utrzymania rodziny są zasiłki, świadczenia i dodatki do zasiłków wypłacane przez gminny ośrodek pomocy społecznej oraz przyznawane dzieciom przez wójta stypendia szkolne w formie jednorazowego świadczenia pieniężnego – miesięczny dochód z ww. tytułów wynosi 3.000 zł.

Powyższe ustalenia prowadzą do wniosku, że obciążenie skarżącego kosztami sądowymi w jakiejkolwiek części może zachwiać sytuacją materialną i bytową jego oraz jego jedenastoosobowej rodziny.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 8 czerwca 2016 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.