Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 18 listopada 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 3 września 2010 r. określającą Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy wysokość zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości za 2009 r. w kwocie [...] zł.
W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że Agencja Nieruchomości Rolnych w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 15 maja 2009 r. wykonywała w imieniu Skarbu Państwa prawo własności zabudowanych działek nr [...] i [...] położonych w S. Budynki usytuowane na powyższych działkach nie były wykazywane do opodatkowania w deklaracjach składanych na podatek od nieruchomości. Przed przejęciem powyższych nieruchomości przez Agencję Nieruchomości Rolnych działki te stanowiły część składową "A" w S. i służyły działalności rybackiej. Od czasu przejęcia ww. nieruchomości przez Agencję Nieruchomości Rolnych nieruchomości te nie były wydzierżawiane, nie prowadzono też przy ich wykorzystaniu działalności rybackiej lub leśnej.
Organ odwoławczy przywołał treść art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz.U. z 2006 r., Nr 121, poz. 844 ze zm.), zwanej dalej u.p.o.l., i wskazał, że zwolnieniu od podatku nieruchomości podlegają budynki gospodarcze lub ich części służące działalności leśnej lub rybackiej lub położne na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej. Skoro budynki położne na działkach nr [...] i [...] od momentu likwidacji "A" nie były wykorzystywane w ogóle na żadną działalność, nie są one objęte omawianym zwolnieniem. W rezultacie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 4 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agencja Nieruchomości Rolnych wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z decyzją ją poprzedzającą, zarzucając im naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 4 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. a) lub b) u.p.o.l., oraz art. 210 § 4, art. 120, 121 i 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 z 2005r. z późn. zm.).
W uzasadnieniu skargi wskazano, że budynki położone na działkach nr [...] i [...], jako należące do "A", służyły do prowadzenia działalności rybackiej oraz miały określone przeznaczenie: budynek chłodni, budynek magazynu, pasz, węglarni itd. Skarb Państwa jak i wykonujące w jego imieniu prawo własności – jednostki organizacyjne Agencji z przyczyn od nich niezależnych nie zmieniły ich przeznaczenia oraz nie mogły być przez nich lub inne osoby wykorzystywane do prowadzenia innej działalności ze względu przede wszystkim na ich stan techniczny. Ponadto w sytuacji, gdy budynki te wchodzą w skład gospodarstwa rolnego i gdy nie nastąpiła zmiana ich przeznaczenia oraz gdy nie są wykorzystywane ze względu na ich stan techniczny, należy uznać je za związane z działalnością gospodarczą i jako takie za zwolnione od podatku od nieruchomości. Zdaniem strony skarżącej, w przedmiotowej sprawie zastosowanie powinien znaleźć art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. a) lub b) u.p.o.l.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga nie znajduje podstaw do uwzględnienia.
Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy na gruncie bezspornego stanu faktycznego budynki usytuowane na działkach nr [...] i [...] położonych w S. powinny zostać objęte zwolnieniem od podatku od nieruchomości, przewidzianym w art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. a) lub b) u.p.o.l.
Zgodnie z przywołaną regulacją prawną zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części: służące działalności leśnej lub rybackiej (lit. a) lub położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej (b). Zasadniczo więc spór dotyczy interpretacji pojęcia "służące działalności" opisanej w powyższym przepisie. Zdaniem strony decydujące znaczenie ma charakter, przeznaczenie budynków, bez względu na sposób ich aktualnego wykorzystania, zdaniem zaś organów wręcz przeciwnie, decydujące znaczenie ma faktyczny sposób wykorzystania budynków.
W sporze tym rację należy przyznać organom podatkowym. Art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. a) jak i lit. b) u.p.o.l. stanowią, że zwolnieniu podlegają jedynie budynki służące działalności leśnej lub rybackiej, bądź wyłącznie działalności rolniczej. "Służące" oznacza "faktycznie wykorzystywane". Zwolnienie dotyczy zatem tylko tych budynków bądź ich części, które są wykorzystywane przy aktywnym, rzeczywistym prowadzeniu działalności leśnej, rybackiej lub rolniczej (w tym przypadku przy spełnieniu dodatkowego warunku, jakim jest wchodzenie w skład gospodarstwa rolnego), a nie tylko przystosowane do prowadzenia takiej działalności.
Z bezspornego stanu faktycznego wynika, że sporne budynki nie służyły w okresie dysponowania nimi przez Agencję żadnej działalności. Sam fakt, że kiedyś były one aktywnie wykorzystywane do działalności rybackiej, a po ich przejęciu Agencja nie zmieniła ich przeznaczenia, nie oznacza, że budynki te nadal służą działalności rolniczej, bądź jakiejkolwiek innej, opisanej w art. 7 ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. Zaprzestanie prowadzenia działalności rolniczej przy wykorzystaniu spornych budynków oznacza, że nie mogą one zostać objęte omawianym zwolnieniem.
W rezultacie zarzuty naruszenia prawa materialnego, jak i podstawowych zasad postępowania uznać należało ze bezzasadne.
Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.
Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.