Uzasadnienie
Wnioskiem zawartym w skardze, złożonym na formularzu PPF w dniu 1 lutego 2018 r. (data stempla pocztowego), skarżąca G. M. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie radcy prawnego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).
Z oświadczenia złożonego przez skarżącą o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 14 lutego 2018 r. (odpisu zeznania podatkowego PIT-37 za rok 2017 wraz z potwierdzeniem jego złożenia; wyciągu z rachunku bankowego za okres od 28 lutego 2017 r. do 27 lutego 2018 r. wraz z wypowiedzeniem umowy tego rachunku z dnia 31 stycznia 2018 r.; kopii informacji udzielonej przez notariusza o sprzedaży udziałów w spółce z o.o.; dodatkowego oświadczenia) wynika, iż skarżąca nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości i oszczędności, posiada natomiast zaległości podatkowe, które z odsetkami za zwłokę wynoszą 7.061.579 zł, aktualnie nie uzyskuje żadnych dochodów (w ubiegłym roku osiągnęła dochód w łącznej kwocie 916,45 zł z tytułu działalności wykonywanej osobiście), z powodu braku środków nie ponosi kosztów zajmowanego mieszkania (opłaty te uiszczane są przez właściciela lokalu), pozostaje na utrzymaniu rodziny, która w ramach udzielanej skarżącej pomocy zaspakaja jej bieżące potrzeby takie jak wyżywienie i środki czystości.
W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie choćby w części i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.