Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 21 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 260/09

Metryka

Sąd
Dnia 21 lipca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Skład
Sędzia NSA Alicja Stępień przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 21 lipca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi E.M. na zastosowanie środka egzekucyjnego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 18 marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie kosztów egzekucyjnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę

Uzasadnienie

Pismem z dnia 20 kwietnia 2009 r. E.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na zastosowanie środka egzekucyjnego w postaci zajęcia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego prawa majątkowego.

Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Jak wynika z treści skargi i załączonych dokumentów, E.M. wniosła skargę na zastosowanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego środka egzekucyjnego w postaci zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną. Skarżąca uznała bowiem, że Naczelnik Urzędu Skarbowego bezpodstawnie dokonał potrącenia kwoty [...] zł z tytułu kosztów egzekucyjnych. Zgodnie z ustawą dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r., nr 229, poz.1954 j.t.) – dalej zwana u.p.e.a., zobowiązanemu – a więc w niniejszej sprawie E.M. - przysługuje prawo do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. O zgłoszonych zarzutach organ egzekucyjny rozstrzyga w formie postanowienia, na które zobowiązanemu przysługuje zażalenie, podlegające rozpatrzeniu w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi odwoławczemu (art. 34 § 5 u.p.e.a.).

W świetle powyższego uznać należy, że skarżąca czyniąc adresatem pisma sąd administracyjny, nie wyczerpała przewidzianej w art. 52 § 1 p.p.s.a. drogi zaskarżenia, co czyni wniesioną skargę niedopuszczalną. E.M. złożyła bowiem skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, bez uprzedniego wniesienia zarzutów i zażalenia na postanowienie organu egzekucyjnego.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, orzekł jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 3 czerwca 2009 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.