Uzasadnienie
Decyzją z dnia 13 stycznia 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego umorzenia II raty łącznego zobowiązania pieniężnego za 2008 rok ora odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu III raty łącznego zobowiązania za 2008 rok.
Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 23 stycznia 2009 r.
W skardze złożonej w dniu 2 marca 2009 r. R.G. zwrócił się do tutejszego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że niezłożenie skargi w terminie było następstwem rozkojarzonego toku myślenia spowodowanego chorobą psychiczną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei przepis art. 87 w/w ustawy stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też, w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego, odrzuceniu przez Sąd.
Jak podkreślono wyżej jedną z przesłanek przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy, przy czym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002/23/1059).
W przedmiotowej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał na swoją chorobę, która uniemożliwiła mu sporządzenie i wniesienie w terminie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W ocenie Sądu, skarżący uprawdopodobnił brak winy we wniesieniu skargi w przepisanym terminie. Okoliczność złego stanu zdrowia została przez wnioskodawcę potwierdzona kserokopią zaświadczenia lekarskiego, z którego wynika, że R.G. cierpi na chorobę psychiczną uniemożlwiajacą mu normalne funkcjonowanie i utrudniającą kontakt z otoczeniem z uwagi na rozkojarzenie toku myślenia. Powyższe uzasadnia więc, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi spowodowane było przyczyną nie leżącą po stronie wnioskodawcy, a więc przez niego niezawinioną. Jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu został złożony przed upływem siedmiodniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Przesyłka zawierająca przedmiotowy wniosek oraz skargę została bowiem nadana w urzędzie pocztowym w dniu 2 marca 2009 r., a jak wynika z treści wniosku objawy chorobowe umożliwiające wnioskodawcy złożenie skargi ustały w dniu 26 lutego 2009 r.
Biorąc pod uwagę wskazane powyżej okoliczności przyjąć należy, iż spełnione zostały wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 p.p.s.a. tzn. strona w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi wystąpiła z wnioskiem o jego przywrócenie, uprawdopodobniając przy tym okoliczności wskazujące na brak winy, a jednocześnie dopełniła czynności, dla której zakreślony był termin, tj. wniosła skargę.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.