Uzasadnienie
Skarga J.D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 12 kwietnia 2005 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Gd 267/05. W przedmiotowej skardze skarżący zawarł wniosek o przyznanie mu prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 5 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.
Zarządzeniem z dnia 25 lipca 2005 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł.
Pismem z dnia 8 sierpnia 2005 r. skarżący wniósł o zwolnienie od wpisu sądowego.
Zarządzeniem z dnia 9 września 2005 r. Sąd postanowił pozostawić wniosek skarżącego bez rozpoznania.
Pismem z dnia 29 listopada 2005 r. ponownie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieuiszczenie go w terminie spowoduje odrzucenie skargi.
W dniu 8 grudnia 2005 r. do Sądu wpłynęło pismo, w którym skarżący powołując się na trudną sytuację rodzinną i finansową wniósł o zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że zgłoszenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie, w której pismo złożone przez stronę podlega opłacie w postaci wpisu stałego lub stosunkowego, zobowiązuje Sąd, w razie odmownego załatwienia tego wniosku, do wezwania o uiszczenie opłaty (uchwała z dnia 26 lutego 1976 r., III CZP 11/76). Zgłoszenie zaś takiego wniosku w terminie wynikającym z zarządzenia przewodniczącego przerywa jego bieg (OSPiKA 1959, z. 2, poz. 35). W razie "zderzenia się" w tym samym czasie obowiązku uiszczenia opłaty warunkującej podjęcie przez sąd czynności i uprawnienia strony niezamożnej do ubiegania się o zwolnienie od kosztów, pierwszeństwo uzyskuje postępowanie o zwolnienie od kosztów. Kończy się ono postanowieniem podlegającym – w razie odmowy – zaskarżeniu. W chwili ustawowo oznaczonej postanowienie takie staje się jednak prawomocne i od tej chwili wiąże m.in. sąd, który je wydał.
Jako orzeczenie nie rozstrzygające o istocie sprawy nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, ale ma pełny przymiot prawomocności. Wynika z tego obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 1999 r. sygn. akt I CKN 1461/98 – OSNC 1999/11/196).
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został rozpoznany postanowieniem z dnia 5 lipca 2005 r. Wobec niezłożenia sprzeciwu niniejsze postanowienie uprawomocniło się. Skarżący ponownie wezwany do uiszczenia wpisu należności w terminie ustawowym nie wpłacił.
W związku z powyższym Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270)