Uzasadnienie
Skarżąca Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 2 listopada 2015 r., w przedmiocie podatku akcyzowego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. skarżąca została wezwana m.in. do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut...) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., dalej jako "P.p.s.a"), z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia pisma skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, została doręczona stronie skarżącej w dniu 23 lutego 2016 r. W zakreślonym terminie nie przedłożono wydruku informacji odpowiadającej aktualnemu odpisowi KRS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Obowiązkiem przedstawiciela lub organu osoby prawnej albo osoby uprawnionej do działania w imieniu osoby prawnej jest wykazanie swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, stosownie do przepisów art. 28 i 29 P.p.s.a. Do dokumentów tych zalicza się m.in. odpis pełny lub odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego, o którym mowa w ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 1203), a od dnia 1 stycznia 2012 r. także pobrany samodzielnie wydruk komputerowy aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru, o którym mowa w art. 4 ust. 4aa tej ustawy, względnie uchwały odpowiednich organów osoby prawnej podjętych w trybie określonym przepisami Kodeksu spółek handlowych. Zakres danych, które zawierają odpisy pełne i odpisy aktualne z Krajowego Rejestru Sądowego określa § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego oraz trybu i sposobu udzielania informacji z Krajowego Rejestru Sądowego i wydawania kopii dokumentów z katalogu, a także struktury udostępnianych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru oraz cech wydruków umożliwiających ich weryfikację z danymi w Rejestrze (Dz. U. Nr 297, poz. 1760).
Odpis pełny zawiera treść wszystkich wpisów w rejestrze pod danym numerem KRS, dokonanych od chwili pierwszego wpisu, a odpis aktualny (podobnie jak samodzielnie pobrany wydruk komputerowy) zawiera tylko aktualną treść wpisów w rejestrze pod danym numerem KRS.
Jeżeli osoba prawna działa przez pełnomocnika to jego obowiązkiem jest dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelny jego odpis (art. 37 § 1 P.p.s.a.), ale też dokumentów wykazujących umocowanie do działania osób udzielających mu tego pełnomocnictwa w imieniu osoby prawnej (jego organu uprawnionego do reprezentowania osoby prawnej). Konieczne jest wykazanie, że osoby udzielające takiego pełnomocnictwa były uprawnione do działania w imieniu mocodawcy (organu osoby prawnej) w dniu udzielania umocowania a nie tylko w dacie wniesienia skargi.
Wymienione dokumenty stanowią wymogi formalne pisma (skargi) w postępowaniu sądowym, które podlegają uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Ich nieuzupełnienie obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Skierowanie do skarżącej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut), podyktowane było koniecznością ustalenia osób uprawnionych do reprezentowania skarżącej Spółki.
Strona skarżąca nie przedłożyła wydruku informacji odpowiadającej aktualnemu odpisowi KRS. Nie było zatem możliwe ustalenie, czy osobą uprawnioną do reprezentowania strony skarżącej była osoba podpisana na złożonej skardze.
Reasumując Sąd uznał, że strona skarżąca nie wywiązała się z nałożonego na nią obowiązku i nie uzupełniła braku formalnego skargi w zakresie dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu Spółki. Brak ten uniemożliwił Sądowi ustalenie osób uprawnionych do reprezentowania strony skarżącej, który to brak uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu.
Z podanych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.