Uzasadnienie
Decyzją z dnia 27 lutego 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 26 września 2008 r. określającą J. S. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r.
Na przedmiotową decyzję J. S. w dniu 7 kwietnia 2009 r. złożył za pośrednictwem poczty skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którą przesłał do tutejszego Sądu. Skarga została uzupełniona pismem z dnia 2 czerwca 2009 r. również bezpośrednio przesłanym do Sądu.
Zgodnie z art. art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie z brzemieniem powołanego przepisu skarga powinna być w przedmiotowej sprawie wniesiona za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej. Wniesienie skargi bezpośrednio do Sądu należy zatem uznać za niedopuszczalne i stanowiące brak formalny skargi będący samodzielną podstawę do jej odrzucenia na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.