Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę J. i W. O. – dalej "Skarżący" na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 grudnia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych, albowiem Skarżący pomimo doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, uiścili wpis sądowy od skargi w niepełnej wysokości.
Odpis postanowienia z dnia 27 maja 2014 r. doręczono Skarżącym w dniu 5 czerwca 2014 r.
W dniu 9 czerwca 2014 r. Skarżący wystąpili do tut. Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia brakującego wpisu w kwocie 5 zł. Jednocześnie skarżący dokonali wpłaty kwoty 5 zł.
W uzasadnieniu Skarżący wskazali, że nie otrzymali z Sądu wezwania do dopłaty brakujących 5 zł. Wyjaśnili ponadto, że w trakcie wykonywania operacji przelewu w bankowości elektronicznej popełnili oczywisty błąd pisarski i cyfrę 5 zastąpili omyłkowo cyfrą 0. Z uwagi na podeszły wiek Skarżących, nie mogli oni dokonać wpłaty w siedzibie Sądu, gdzie do pomyłki by nie doszło.
Skarżący wskazali, że nieuwzględnienie wniosku pozbawi ich prawa do sądu i obrony w sytuacji, gdy decyzje organów skarbowych są wysoce krzywdzące.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a.", uchybiony termin można przywrócić, jeżeli spełnione zostaną następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniosek taki zostanie wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie ze złożeniem wniosku strona dokona czynności, dla której określony był termin, we wniosku uprawdopodobnione zostaną okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego.
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez Sąd.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie skarżący w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi wystąpili z wnioskiem o jego przywrócenie i uzupełnili brakujący wpis sadowy, natomiast nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Skarżący wnioskując o przywrócenie uchybionego terminu powołali się na fakt niedoręczenia wezwania dotyczącego zobowiązania do uzupełnienia wpisu.
W ocenie Sądu z akt sprawy bezsprzecznie wynika, ze odpis zarządzenia z dnia 12 marca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 105 zł doręczono Skarżącym w dniu 20 marca 2014 r. (ZPO k. 19), zatem nie było konieczności powtórnego wzywania do uiszczenia, czy tez uzupełnienia wpisu. Ponadto, we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu Skarżący sami przyznali, że mieli świadomość konieczności uiszczenia wpisu w kwocie 105, jednakże w wyniku omyłki wpisali niewłaściwą kwotę.
W ocenie Sądu przedstawione okoliczności nie świadczą o braku winy w uchybieniu terminu, a zatem wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie zasługuje na uwzględnienie.
Kryterium braku winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a, polega na dopełnieniu przez stronę (jej pełnomocnika) obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. wyroki: WSA w Warszawie z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 295/10, LEX nr 670948 i NSA z dnia 14 lipca 2010 r. sygn. akt I FZ 226/10, LEX nr 658416). Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (zob. postanowienie NSA z dnia 28 marca 2012 r., II OZ 179/12, LEX nr 1138241).
Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.
Z brakiem winy mamy zatem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Okolicznością taką nie jest w ocenie Sądu twierdzenie Skarżących, że nie doręczono im wezwania dotyczącego zobowiązania do uzupełnienia wpisu od skargi, w sytuacji gdy wysokość wymaganego wpisu była im znana, albowiem zostało im już doręczone wezwanie, w którym wskazano wysokość wpisu.
Jak już wyżej podkreślono, warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu, przy czym winę pojmuje się w sposób obiektywny – wymagając od strony staranności. Od strony postępowania należy bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu przez skarżącego. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, by w warunkach z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych.
Sąd stanął na stanowisku, że doręczenie wezwania było prawidłowe, a okoliczności, na które powołują się Skarżący, nie mogą mieć wpływu na bieg terminów sądowych.
W ocenie Sądu wskazane okoliczności, nie mogą stanowić o braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia wpisu od skargi.
Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.