Uzasadnienie
J. K. złożył w imieniu W. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z dnia [...] 2021 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia [...] 2022 r. odrzucił ww. skargę.
W dniu [...] 2022 r. pracownica Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. w rozmowie telefonicznej poinformowała Sąd, że ww. postanowienie odrzuca skargę na decyzje o numerze [...], która nie była przez Stronę skarżona, ponadto w uzasadnieniu wskazano błędną sygnaturę akt.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Może tego dokonać w formie postanowienia na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a.). Natomiast art. 166 p.p.s.a. stanowi, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że brak jest podstaw do sprostowania numeru zaskarżonej decyzji. W skardze wskazano, że Strona składa skargę na "decyzję" dalej posłużono się liczbą mnogą: "dostarczonych dnia" a następnie podano dwa identyczne numery decyzji: "[...] i [...]". Z uzasadnienia skargi natomiast wynika, że Strona zarzucając pracownikom organu podatkowego fałszerstwo odnosi się do dwóch decyzji z dnia [...] 2017 r. o numerach: [...] i [...], tj. decyzji, których stwierdzenia nieważności domagała się inicjując postępowanie. Z powyższego wynika, że Strona złożyła skargę, w której zaskarżyła obie ww. decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z dnia [...] 2021 r. o nr [...] i [...], zaś skarga zawierała omyłkę pisarską w postaci powielenia numeru decyzji.
Z tego względu dla porządku należy wskazać, że decyzja o nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] 2017 r. nr [...], stwierdzającej wygaśnięcie decyzji ustalającej wysokość zryczałtowanego podatku opłacanego w formie karty podatkowej – wysokość stawki karty podatkowej na 2013 r. jest prowadzona pod sygnaturą akt I SA/Gd 295/22.
Natomiast skardze na decyzję o nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] 2017 r. nr [...], stwierdzającej wygaśnięcie decyzji ustalającej wysokość zryczałtowanego podatku opłacanego w formie karty podatkowej – wysokość stawki karty podatkowej na 2012 r. zostanie nadany bieg w odrębnym postępowaniu.
Z powyższych względów brak jest podstaw sprostowania numeru zaskarżonej decyzji określonego w rubrum postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia [...] 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 295/22.
Niemniej jednak ww. postanowienie należało sprostować z uwagi na powołanie w jego uzasadnieniu błędnej sygnatury akt sprawy, tj. [...]. Wskazana omyłka pisarska ma charakter oczywisty, albowiem sprawa jest zarejestrowana i prowadzona pod sygnaturą akt I SA/Gd 295/22. Ponadto omyłka ta nie miała wpływu na treść rozstrzygnięcia.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.