Uzasadnienie
Decyzją z dnia 17 września 2020 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił D.K. prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r.
W dniu z dnia 16 października 2020 r. Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W odpowiedzi na skargę ZUS podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Pełnomocnik ZUS wniósł o oddalenie skargi, połączenie spraw dotyczących składek za kwiecień i maj do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia z uwagi na tożsamość spraw oraz o zasądzenie od Skarżącej na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów wynagrodzenia pełnomocnika wedle prawem przypisanych stawek.
Pismem z dnia 3 czerwca 2022 r. Skarżąca cofnęła ww. skargę wskazując, że zawarła porozumienie z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, w którym zobowiązała się do spłaty zadłużenia w systemie ratalnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie natomiast do treści przepisu art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zgodnie z art. 161 § 2 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznając, że w sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi, będąc związany tym cofnięciem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., postanowił umorzyć postępowanie w niniejszej sprawie.