Uzasadnienie
Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej działając na podstawie art.233 § l pkt l w związku z art.220 § 2 i art.219 oraz art.76 § l w związku z art. 76a § l i art. 62 § l Ordynacji podatkowej - po rozpoznaniu zażalenia "A" Sp. z o.o. z/s w G., na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] w sprawie zaliczenia nadpłaty w kwocie 1.121,00 zł na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2003r. w kwocie 182,50 zł, odsetki za zwłokę od tej zaległości w kwocie 21,60 zł oraz za miesiąc październik 2003r. w kwocie 1.004,30 zł i odsetki za zwłokę od tej zaległości w kwocie 12,60 zł, postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2004r. zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy i zażalenie oddalił.
Podstawą powyższego rozstrzygnięcia był następujący stan faktyczny:
A Sp. z o.o. dnia 29.12.2003r. dokonała wpłaty na konto Urzędu Skarbowego w kwocie 1.889,00 zł ze wskazaniem tytułu podatkowego VAT-7 za miesiąc listopad 2003r. Zobowiązanie Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za ten okres wynosiło 668,00 zł. Po zaliczeniu części wpłaty z dnia 29.12.2003r. na ww. zobowiązanie pozostała nadpłata w kwocie 1.221,00 zł, którą organ podatkowy pierwszej instancji zarachował na poczet zaległości spółki z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące 01/2003 r i 10/2003r. wraz z odsetkami za zwłokę. Czynność ta potwierdzona została postanowieniem Nr [...] z dnia [...].
Spółka z o.o. "A" nie zgadzając się z powyższym zarachowaniem, pismem z dnia 12.02.2004r. złożyła zażalenie na ww. postanowienie zarzucając organowi podatkowemu pierwszej instancji naruszenie przepisów art.62 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nie zastosowanie się do dyspozycji podatnika. Spółka wskazała też, że na podatniku ciążą zobowiązania o wcześniejszych terminach płatności niż 2003r.
Dyrektor Izby Skarbowej– rozpatrując sprawę w postępowaniu zażaleniowym – nie znajdując uzasadnienia do uchylenia zaskarżonego postanowienia stwierdza, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego prawidłowo zarachował nadpłatę z dnia 29.12.2003r. na zaległości podatkowe podatnika zgodnie z art.76 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Organ odwoławczy zwraca uwagę, że stosownie do art.76a § l zdanie drugie ww. ustawy w przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych, przepisy między innymi art.62 § l tejże ustawy, stosuje się odpowiednio. Zgodnie zatem z art.62 § l Ordynacji podatkowej, jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonaną wpłatę (nadpłatę) zalicza się na poczet podatku począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba, że podatnik wskaże, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty.
Zatem Dyrektor Izby stwierdza, iż działanie organu podatkowego w zaistniałej sytuacji faktycznej było zgodne z wyżej przywołanymi przepisami prawa, a zarzuty strony dotyczące działania Naczelnika Urzędu Skarbowego wbrew tym przepisom są bezzasadne. Zarachowania nadpłaty dokonano na poczet zaległości podatkowych o najwcześniejszym terminie płatności, którymi były zobowiązania w podatku od towarów i usług za m-c 01/2003r. i 10/2003r. zwłaszcza jeśli się zważy, iż przy dokonywaniu wpłaty strona nie załączyła żadnego wniosku ani dyspozycji dla organu podatkowego co do sposobu zarachowania nadpłaty, wobec czego organ podatkowy (dysponując jedynie wtórnikiem zleceń płatniczych) zarachował nadpłatę z urzędu, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Jeżeli chodzi o istnienie zaległości podatkowych Spółki o wcześniejszych terminach płatności, niż te, na które dokonano zarachowania Dyrektor Izby wskazuje, że są one objęte postępowaniem restrukturyzacyjnym i na dzień zaliczenia nadpłaty na zaległości podatkowe podatnika nie były wymagalne.
W skardze na powyższe postanowienie Spółka wnosząc o jego uchylenie, zarzuciła organom naruszenie przepisu art.62 § 1 Ordynacji podatkowej.
W uzasadnieniu skargi skarżąca zwraca uwagę, iż organy niezgodnie ze stanem faktycznym dokonały zarachowania nadpłaty za m-c styczeń 2003r. w sytuacji, gdy Spółka posiada wcześniejsze zaległości podatkowe. Po drugie spółka stwierdza, iż dokonując wpłaty na przekazie pocztowym wskazała, iż wpłaty dokonuje tytułem należności za podatek VAT za okres X-XI 2003r.
Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Otóż przepis art.76 § 1 Ordynacji podatkowej stanowi, iż nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę oraz bieżących zobowiązań podatkowych a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Stosownie zaś do art.76a § l zdanie drugie ww. ustawy w przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych, przepisy między innymi art.62 § 1 tejże ustawy, stosuje się odpowiednio. Zgodnie zatem z art.62 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonaną wpłatę (nadpłatę) zalicza się na poczet podatku począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba, że podatnik wskaże, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty.
Jak trafnie zauważa Dyrektor Izby Skarbowej powołane wyżej normy prawne nie pozostawiają organom podatkowym możliwości dowolnego wyboru sposobu zarachowania zaistniałej nadpłaty. Zarachowania nadpłaty dokonano zatem prawidłowo na poczet zaległości podatkowych o najwcześniejszym terminie płatności, którymi były zobowiązania Spółki w podatku od towarów i usług za m-c 01/2003r. i 10/2003r. Zauważyć przy tym należy, iż przy dokonywaniu wpłaty strona nie załączyła żadnego wniosku ani dyspozycji dla organu podatkowego co do sposobu zarachowania wpłaty (nadpłaty), wobec czego organ podatkowy (dysponując jedynie wtórnikiem zleceń płatniczych) zarachował nadpłatę z urzędu, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W tym miejscu wypada zauważyć, iż do zażalenia skarżąca nie dołączyła dowodu wpłaty a po drugie wpłata i tak zgodnie z wolą Spółki została zarachowana na X i XI 2003r., zaś nadpłata dopiero za I 2003r.
Jeżeli chodzi natomiast o istnienie zaległości podatkowych Spółki o wcześniejszych terminach płatności, niż te, na które dokonano zarachowania, organ odwoławczy trafnie zauważa, że są one objęte postępowaniem restrukturyzacyjnym i na dzień zaliczenia nadpłaty na zaległości podatkowe podatnika nie były wymagalne.
Z tych przyczyn skarga jako niezasadna na mocy art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), podlega oddaleniu.