Uzasadnienie
Wnioskiem zawartym w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i złożonym na formularzu PPF w dniu 29 marca 2016 r., skarżący R. M. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Do wniosku pełnomocnik skarżącego dołączył: (-) odpis księgi przychodów i rozchodów skarżącego za 2014 r., (-) oświadczenie skarżącego o dochodach za okres od listopada 2014 r. do stycznia 2015 r. i o niewystąpieniu zaliczek na podatek dochodowy za ten okres, (-) oświadczenie skarżącego o wyborze na rok 2015 opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej w formie ryczałtu ewidencjonowanego, (-) wydruk z CEIDG, (-) odpis umowy majątkowej małżeńskiej zawartej w dniu 28 września 2005 r., (-) odpis wyroku sądu rejonowego z dnia 7 grudnia 2011 r. zasądzającego od skarżącego alimenty na rzecz dwójki jego małoletnich dzieci wraz z oświadczeniem małżonki skarżącego o ich terminowym regulowaniu, (-) oświadczenie skarżącego i jego małżonki o odrębnym prowadzeniu gospodarstw domowych, (-) spis wierzycieli skarżącego i sumą jego zobowiązań, (-) oświadczenie skarżącego o nieposiadaniu rachunków bankowych oraz pojazdów mechanicznych, (-) oświadczenie skarżącego o posiadanych składnikach majątku.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w zw. z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz z dołączonych do wniosku dokumentów wynika, że skarżący poza sprzętem spawalniczym (maską, planikiem, wężami i reduktorami) nie posiada żadnego innego majątku, utrzymuje się z działalności gospodarczej, z której osiąga dochód w wysokości 1.760 zł netto miesięcznie, zamieszkuje w mieszkaniu stanowiącym własność małżonki partycypując w opłatach związanych z jego eksploatacją w niewielkiej części i w miarę możliwości, z małżonką nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego, tytułem alimentów zasądzonych na rzecz dwójki małoletnich dzieci przekazuje jej kwotę 1.000 zł miesięcznie, stan jego zadłużenia wynosi łącznie 3.500.232,77 zł, z czego 3.186.775,02 zł to kwota zaległości podatkowych, które spłaca w ratach wynoszących 500 zł miesięcznie.
Powyższe ustalenia prowadzą do wniosku, że obciążenie skarżącego kosztami sądowymi w jakiejkolwiek części może zachwiać jego i tak trudną sytuacją materialną i bytową.
W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał zasadność wniesionego żądania w świetle ustawowych przesłanek prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.