Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 23 czerwca 2016 r., złożonym na formularzu PPF w dniu 9 lipca 2016 r., skarżąca H. K. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Do wniosku skarżąca dołączyła: kopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 3 grudnia 2015 r. o stanie jej zdrowia, kopię zawiadomienia z dnia 1 października 2014 r. o zajęciu emerytury do kwoty 12.109,61 zł, kopię sentencji postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 790/14 o przyznaniu jej prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z oświadczenia skarżącej o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że prowadzi ona samodzielnie gospodarstwo domowe, posiada mieszkanie o powierzchni 45 m2, jest zadłużona wobec gminy a należności dochodzone są w drodze egzekucji, osiąga dochody wyłącznie z emerytury w kwocie 1.218 zł netto, którą w całości przeznacza na swoje utrzymanie, w tym na koszty mieszkania.
W ocenie referendarza sądowego zawarte we wniosku informacje pozwalają uznać, że skarżąca nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. W szczególności wzięto pod uwagę, że skarżąca utrzymuje się z niewielkiej emerytury, którą przeznacza na wydatki związane z niezbędnym utrzymaniem, w tym na leczenie. Nadto nie posiada ona zasobów pieniężnych ani innego majątku, którego spieniężenie pozwoliłoby na pokrycie kosztów sądowych w sprawie i opłacenie pełnomocnika z wyboru.
Z tych względów referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania i – na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.