Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 12 listopada 2007 r. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Na tej podstawie, po wystąpieniu tutejszego Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej, pełnomocnikiem skarżącej został wyznaczony adwokat K.G., któremu skarżąca w dniu 7 grudnia 2007 r. udzieliła stosownego pełnomocnictwa.
Wyrokiem z dnia 20 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. i odmowy odroczenia terminu zapłaty.
Pismem z dnia 29 kwietnia 2008 r. pełnomocnik skarżącej poinformował tutejszy Sąd, że nie stwierdził podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od tegoż wyroku. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej wystąpił o zasądzenie na swoją rzecz kosztów udzielonej pomocy prawnej – opłaty za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, oświadczając, że opłata ta nie została zapłacona ani w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek pełnomocnika skarżącej zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W odniesieniu do pełnomocnika będącego adwokatem powyższą materię reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), dalej jako Rozporządzenie, które w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) stanowi, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Z kolei przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) w/w rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej niż wymienione w lit. a) i b) sprawie 240 zł.
Zgodnie zatem z powyższą regulacją należne pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, obliczone na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) Rozporządzenia, wyniosło 120 zł netto (240 zł x 50%). Powyższą kwotę podwyższono o stawkę 22% podatku od towarów i usług, stosownie do § 2 pkt. 3 Rozporządzenia.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.