Uzasadnienie
Skarżąca J. G. prowadząca firmę pod nazwą "A" z siedzibą w P. G., zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wyżej opisane postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.)- określanej dalej jako ustawa p.p.s.a. - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 tego przepisu, obejmuje m. in.: orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Zaskarżone postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej nie należy do katalogu aktów wymienionych w cytowanym przepisie. Na postanowienie wydane na podstawie art. 180 § 1, art. 216 i 217 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) w związku z art. 31 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (t.j. Dz. U. z 1999 r. Nr 54, poz. 572 z późn. zm.), a takim jest zaskarżone postanowienie, zażalenie nie przysługuje. Żaden też przepis szczególny (art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.) nie przewiduje kontroli sądu administracyjnego nad tego rodzaju postanowieniami. Postanowienie to może być zaskarżone wyłącznie w odwołaniu od decyzji, jak stanowi o tym art. 237 Ordynacji podatkowej.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.