Uzasadnienie
Po wniesieniu przez B. F. skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 kwietnia 2004 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja do grudnia 1998 r., pełnomocnik procesowy skarżącej, poinformował Sąd o zgonie skarżącej, który miał miejsce w dniu 22 czerwca 2005 r.
Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie z uwagi na śmierć skarżącej na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.).
Od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania nie zgłosili się i nie zostali wskazani następcy prawni zmarłej strony. Postępowanie spadkowe po zmarłej zostało umorzone postanowieniem Sądu Rejonowego [...] z dnia 8 września 2010 r., sygn. akt [...]. Postępowanie z wniosku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o ustanowienie kuratora spadku po zmarłej zostało umorzone postanowieniem ww. Sądu [...] z dnia 25 czerwca 2012 r., sygn. akt [...], z uwagi na brak kandydatów do pełnienia funkcji kuratora.. Nikt też z ewentualnych następców prawnych skarżącej nie wystąpił z wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 130 § 1 zd. 2 p.p.s.a. sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny.
Skoro od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania z uwagi na utratę zdolności sądowej (śmierci) skarżącej upłynął okres 3 lat, a nie zgłosili się i nie zostali wskazani następcy prawni zmarłej strony ani kurator spadku – to spełniona została przesłanka umorzenia postępowania sformułowana w art. 130 § 1 zd. 2 p.p.s.a. (por. wyroki NSA z 19 czerwca 2013 r., sygn. akt II GSK 502/09 i z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 2380/13).
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 130 § 1 zd. 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.