Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 338/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. G. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 9 grudnia 2016 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
Od powyższego wyroku strona skarżąca, reprezentowana przez doradcę podatkowego K. T., w ustawowym terminie wniosła skargę kasacyjną.
Zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej- doradca podatkowy K. T.- został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej, poprzez złożenie pełnomocnictwa obejmującego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym/sądami administracyjnymi, poświadczonego za zgodność z oryginałem przez ww. pełnomocnika - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Zobowiązanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 sierpnia 2017 r.
Zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), – dalej w skrócie zwanej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Z kolei art. 178 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wskazać należy, że wobec braku odpowiednich regulacji, dotyczących kwestii pełnomocnictwa w postępowaniu wywołanym skargą kasacyjną, zastosowanie mieć będą przepisy Działu II Rozdziału 3 p.p.s.a., dotyczące pełnomocników.
W postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a więc profesjonalnego pełnomocnika, a zatem zgodnie z treścią art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik zobowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa.
Jak wynika z wskazanej wyżej normy prawnej, w celu wykazania umocowania do działania w sprawie istnieje alternatywnie możliwość dołączenia do akt sprawy zarówno oryginału pełnomocnictwa, jak też uwierzytelnionego jego odpisu. Zatem przepis ten daje pełnomocnikowi wybór w sposobie wykazania umocowania do działania w konkretnej sprawie. Może on więc złożyć oryginał udzielonego mu przez mocodawcę pełnomocnictwa lub jedynie sporządzić odpis takiego dokumentu. W judykaturze przyjęto pogląd, zgodnie z którym odpis jest to dokument wiernie odzwierciedlający treść oryginału, przy czym nie ma znaczenia jaką techniką sporządzony jest ten dokument, może to być zarówno kopia, jak i wydruk komputerowy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., sygn. akt III CK 369/05, publ. LEX 178249). Złożenie odpisu pełnomocnictwa wymaga jednak, aby taki odpis został poświadczony za zgodność z oryginałem.
Na podstawie art. 37 § 1 p.p.s.a. prawo to zostało przyznane adwokatom, radcom prawnym, rzecznikom patentowym oraz doradcom podatkowym w sprawach, w których zostali umocowani do działania w imieniu strony.
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została podpisana przez doradcę podatkowego K. T., jednakże w aktach sprawy brak jest dokumentu pełnomocnictwa spełniającego wymogi wskazane w wyżej przywołanym przepisie. Znajdujący się w aktach sprawy (k.
13) dokument pełnomocnictwa nie został bowiem uwierzytelniony, gdyż brakuje na nim podpisu osoby, która powinna to pełnomocnictwo uwierzytelnić. Stanowi on jedynie kserokopię pełnomocnictwa udzielonego: M. K. - radcy prawnemu, doradcy podatkowemu; D. D. - doradcy podatkowemu; A. G.- adwokatowi; K. T.- doradcy podatkowemu.
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2017 r. zobowiązano pełnomocnika strony skarżącej- doradcę podatkowego K. T. - do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi kasacyjnej. Zarządzenie powyższe zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 29 sierpnia 2017 r. Wyznaczony termin do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie w dniu 5 września 2017 r., albowiem pełnomocnik strony skarżącej nie zastosował się do wezwania i nie przedłożył uwierzytelnionego pełnomocnictwa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 178 p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu stronie skarżącej kwoty 100 zł (pkt 2 sentencji postanowienia) uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.