Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej, zaskarżonym pismem, w odpowiedzi na pismo M. W. z dnia 23 września 2012 r. zatytułowane "Ostateczne wezwanie do opamiętania się oraz żądanie natychmiastowego zwrotu środków pieniężnych niezbędnych do przeżycia bezprawnie zagarniętych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego" – poinformował M. W., że przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie określają trybu postępowania właściwego do zwrotu wyegzekwowanych należności. Wskazano nadto, że brak sprecyzowania żądania przez skarżącego, pomimo wielokrotnych wezwań w tym zakresie, uniemożliwiał rozpoznanie wniosków skarżącego.
M. W. złożył skargę na pismo Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 listopada 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Wskazał, że zaskarżone pismo nie mieści się w katalogu aktów i czynności mogących podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego, w szczególności nie można go uznać za akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 3 § 1 powołanej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 tej ustawy stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Z mocy art. 3 § 3 w/w ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.
Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. Wskazane regulacje prawne określają właściwość rzeczową sądów administracyjnych w sprawowaniu kontroli nad działalnością organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje (jak wynika z cyt. normy prawnej) w szczególności orzekanie w sprawach skarg na indywidualne akty administracyjne (takie jak decyzje, postanowienia).
Zaskarżone w niniejszej sprawie pismo o charakterze informacyjnym nie stanowi żadnego z wyżej wymienionych aktów, objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. W szczególności, nie stanowi ono decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, ani też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż skarga nie dotyczy spraw należących do właściwości sądu administracyjnego.
Z tego też względu przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.