Uzasadnienie
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 listopada 2016 r., w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki, skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji.
Wniosek skarżący uzasadnił niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku skarżącego uchylone zostały dwie decyzje wydane w zakresie solidarnej odpowiedzialności co do płatności podatku VAT. Jeśli chodzi o solidarną odpowiedzialność w zakresie składek należnych do ZUS postępowanie sądowe w dalszym ciągu się toczy. Nie przesądzając o rozstrzygnięciu w niniejszej sprawie należy mieć na uwadze, iż wykonanie decyzji wobec skarżącego nie obędzie się bez uszczerbku dla utrzymania jego, jak i osób najbliższych. W przypadku pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia cofnięcie skutków postępowania egzekucyjnego może okazać się utrudnione. Nie jest to bowiem tylko i wyłącznie kwestia zwrotu ewentualnie wyegzekwowanych kwot, albowiem może nie przywrócić stanu sprzed egzekucji.
Co więcej, w przypadku wykonania decyzji w obszarze wypełniania osobistych zobowiązań skarżącego mogą pojawić się trudności, gdyż straci on płynność finansową. Spowodowałoby to dalsze zadłużanie się skarżącego, a w konsekwencji, nawet w przypadku nie uwzględnienia skargi trudności ze spłatą nałożonych zobowiązań.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004).
Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 wskazał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.
W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący ograniczył się bowiem wyłącznie do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wnioskodawca, oprócz wskazania, że wykonanie decyzji wobec skarżącego nie obędzie się bez uszczerbku dla utrzymania jego, jak i osób najbliższych oraz mogą pojawić się trudności, gdyż straci on płynność finansową, nie przytoczył jakichkolwiek okoliczności uzasadniających celowość wydania takiego rozstrzygnięcia przez Sąd.
Tymczasem do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym wnioskodawcy. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie zaskarżonego aktu odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku wnioskodawcy, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach.
Sąd stwierdził jednocześnie, że brak jest w aktach sprawy innych danych wskazujących na aktualną sytuację majątkową skarżącego, co tym samym uniemożliwiło Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu (zgodnie z tezą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, wydanego w sprawie II OZ 155/2005).
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.