Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 maja 2023 r. wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 347/23 odrzucono skargę P. Sp. z o.o. z siedzibą w M. (dalej w skrócie zwana Spółką) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 8 lutego 2023 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2022 rok.
Sąd na skutek oczywistej omyłki podczas sporządzania postanowienia, w części wstępnej postanowienia oraz w jego uzasadnieniu nieprawidłowo oznaczył siedzibę skarżącej spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. z 2023 r., poz. 259) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Wykładnia gramatyczna przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał.
Nie ulega wątpliwości, że sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia, w jego komparycji jak i w uzasadnieniu orzeczenia (zob. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OSK 260/10, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).
Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że Sąd omyłkowo zawarł w sentencji oraz w uzasadnieniu postanowienia nieprawidłowe oznaczenie miejsca siedziby skarżącej Spółki podając, że mieści się ona w E. a nie w M. Tymczasem już choćby z prostego zestawienia sentencji postanowienia i uzasadnienia z innymi dokumentami zgromadzonymi w sprawie, jak np. z zaskarżonym aktem administracyjnym, z treścią skargi czy z wydrukiem z Krajowego Rejestru Sądowego wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że siedziba skarżącej Spółki mieści się w M., a nie w E., jak zostało to błędnie wskazane w sentencji oraz w uzasadnieniu do wydanego orzeczenia. Błąd ten w sposób nie budzący wątpliwości jest oczywistą omyłką, która nie prowadzi do zmiany podjętego rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.