Uzasadnienie
A.S., L.S. i A.S. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 listopada 2012 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 rok.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 marca 2013 r. wezwano skarżącą A.S. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzenie powyższe doręczono skarżącej w dniu 2 kwietnia 2013 r.
Pismem z dnia 7 kwietnia 2013 r., nadanym na poczcie w dniu następnym, A.S. wniosła o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, wskazując, że pobyt za granicą uniemożliwia jej uzupełnienie braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie.
W dniu 22 kwietnia 2013 r. skarżąca A.S. podpisała skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W niniejszej sprawie zarządzenie w przedmiocie wezwania skarżącej A.S. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni, doręczone zostało skarżącej w dniu 2 kwietnia 2013 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał w dniu 9 kwietnia 2013 r. Pismem nadanym na poczcie w dniu 8 kwietnia 2013 r. skarżąca zwróciła się o przedłużenie terminu do wykonania zarządzenia, ponieważ jednak pismo to wpłynęło do Sądu już upływie wyznaczonego terminu, zostało ono potraktowane jako wniosek o przywrócenie (a nie przedłużenie) terminu do wykonania zarządzenia i uzupełnienia braku formalnego skargi.
Zgodnie z art. 86 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei przepis art. 87 ww. ustawy stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do podpisania skargi nastąpiło bez jej winy. Skarżąca wskazała, że pobyt za granicą uniemożliwia jej wykonanie zarządzenia, jednakże faktu tego w żaden sposób nie uprawdopodobniła. Przeczy temu przede wszystkim fakt, że pismo z wnioskiem o przedłużenie terminu, podpisane przez skarżącą A.S., nadane zostało w placówce polskiego operatora pocztowego w dniu 8 kwietnia 2013 r., a więc w terminie otwartym do wykonania zarządzenia (termin ten upływał w dniu 9 kwietnia 2013 r.). Skoro skarżąca mogła podpisać i nadać na poczcie w dniu 8 kwietnia 2013 r. wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi to trudno przyjąć, że nie miała możliwości wykonać w terminie zarządzenia Przewodniczącego i nadać na poczcie podpisanej skargi.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, ponieważ skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania tej czynności.