Uzasadnienie
A. P., pismem z dnia 15 marca 2010 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 lutego 2010 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 sierpnia 2010 r., wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie wskutek niezastania adresata pod wskazanym adresem 25 sierpnia 2010 r. została pozostawiona do jego dyspozycji we właściwym Urzędzie Pocztowym. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Następnie, wobec niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, przesyłkę awizowano powtórnie dnia 2 września 2010 r. Adresat i w tym terminie nie podjął pisma.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Kwestię doręczeń pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowano w dziale III rozdział 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.".
Zgodnie z art. 65 § 1 P.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, swoich pracowników lub inne upoważnione przez sąd osoby lub organy.
Wyrażoną w przepisie art. 69 P.p.s.a. zasadą jest, że doręczenia dokonuje się w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie. Jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma (art. 72 P.p.s.a.).
Gdyby i w ten sposób nie można było stronie doręczyć pisma w postępowaniu, wyrażona w art. 73 P.p.s.a. instytucja doręczenia zastępczego nakazuje pozostawienie mającego trafić do adresata pisma na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. O pozostawieniu pisma w jednym z tych miejsc i możliwości jego odbioru we wskazanym terminie zawiadamia się adresata dwukrotnie, przy czym drugie zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w ciągu 7 dni od pozostawienia pierwszego zawiadomienia. W razie niepodjęcia pozostawionego pisma doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia.
W niniejszej sprawie adresowane do strony wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi awizowane było dwukrotnie – tj. w dniu 25 sierpnia 2010 r. i 2 września 2010 r. Pomimo dwukrotnego zawiadomienia skarżącej o oczekującym na odbiór piśmie A. P. nie odebrała go. W tym stanie rzeczy przyjąć należy, że doręczenie zostało skutecznie dokonane z dniem 8 września 2010 r., wtedy bowiem upłynął termin do odbioru pisma.
Zakreślony w wezwaniu Przewodniczącego Wydziału siedmiodniowy termin do uzupełnienia wpisu od skargi upłynął 15 września 2010 r., a skarżąca wezwania Sądu nie wykonała.
W takiej sytuacji zastosowanie znajduje z art. 220 § 3 P.p.s.a. zgodnie z którym, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.