Uzasadnienie
"A" Sp. z o.o. z siedzibą w S., reprezentowana przez pełnomocnika, będącego radcą prawnym wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na wydaną przez Burmistrza Miasta interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego dnia [...] r. Do skargi załączono pełnomocnictwo procesowe z dnia 25 lutego 2005 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 kwietnia 2016 r. sekretariat tutejszego Sądu wezwał pełnomocnika spółki do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka polecona zawierająca ww. wezwanie, skierowana do pełnomocnika strony skarżącej, została doręczona w dniu 4 maja 2016 r.
W odpowiedzi na wezwanie, w ustawowym terminie (data nadania 11 maja 2016 r.) pełnomocnik skarżącej nadesłał poświadczone za zgodność z oryginałem pełnomocnictwo z dnia 25 lutego 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Co więcej, w przypadku gdy działa on w imieniu osoby prawnej, a tak jest w niniejszej sprawie, powinien dołączyć dokument stwierdzający umocowanie do jej reprezentowania przez osobę, która pełnomocnictwa udzieliła. Zgodnie bowiem z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zaznaczyć należy, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony, stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt II OSK 520/14, LEX nr 1533895). W myśl zatem art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia.
Odnosząc się do stanu faktycznego niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że skutku usunięcia braku formalnego skargi nie można wywodzić z nadesłania przez stronę skarżącą pełnomocnictwa z dnia 25 lutego 2005 r. Profesjonalny pełnomocnik powinien zdawać sobie sprawę z tego, że dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, publ. LEX nr 516658). W sytuacji takiej jak miała miejsce w niniejszej sprawie, tj. gdy do skargi załączono pełnomocnictwo - prawidłowo sporządzone w świetle ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - obejmujące umocowanie do działania w imieniu spółki przed sądami administracyjnymi oraz poświadczone za zgodność przez pełnomocnika - pełnomocnik będący radcą prawnym nie powinien mieć wątpliwości, po pierwsze, że pełnomocnictwo nie zawierało żadnego braku, po drugie, że skarga była obarczona innym brakiem formalnym, tj. nie załączono do niej odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.
Zatem w sytuacji, gdy pełnomocnik pomimo prawidłowo sformułowanego wezwania nadesłał odpis pełnomocnictwa należało uznać, że strona skarżąca nie usunęła we wskazanym terminie opisanego braku formalnego skargi.
Dodatkowo wyjaśnić należy, że powyższy brak nie pozwala zweryfikować, czy osoba udzielająca pełnomocnictwa faktycznie pełni funkcję dyrektora zarządu i jest uprawniona do występowania w imieniu spółki. W świetle powyższego Sąd uznał, że pełnomocnik nie wykazał swojego umocowania do reprezentowania skarżącej spółki.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ww. ustawy.