Uzasadnienie
G. W. - dalej jako "Skarżący", reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 stycznia 2020 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 21 kwietnia 2020 r. zobowiązano pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."); wykazanie, że pełnomocnik strony skarżącej spełnia wymogi art. 35 § 1 p.p.s.a., oraz wskazanie numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (...), z pouczeniem, że nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k.
- 13) wynika, że zarządzenie doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 12 maja 2020 r.
W zakreślonym terminie Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Z akt sądowych sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, a treść wezwania nie budzi wątpliwości.
Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 12 maja 2020 r. na adres do doręczeń wskazany w skardze.
W sprawie nastąpiło wstrzymanie biegu terminu na podstawie art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm. – dalej ustawa). Przepis z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy stanowi, że w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Jakkolwiek stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 14 marca 2020 r., to jednak powołany przepis wszedł w życie dopiero w dniu 31 marca 2020 r. Ponieważ ustawodawca nie wprowadził regulacji przejściowych nadających normie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy charakter retroaktywny, hipotezą art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy są objęte terminy, które biegły w chwili jego wejścia w życie (skutek zawieszający bieg terminu) oraz terminy, których bieg miał się dopiero rozpocząć (skutek wstrzymujący rozpoczęcie biegu terminu). Uwzględniając treść art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy stwierdzić należy, że termin do usunięcia braków formalnych skargi w niniejszej sprawie uległ wstrzymaniu.
Art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy został uchylony na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r. poz. 875 – dalej ustawa zmieniająca). Zgodnie z art. 68 ust. 7 ustawy zmieniającej terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg uległ zawieszeniu na podstawie art. 15zzs tej ustawy, biegną dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Ustawa zmieniająca weszła w życie w dniu 16 maja 2020 r. Zgodnie zatem z art. 68 ust. 7 ustawy zmieniającej termin do uzupełnienia braków formalnych skargi zawieszony w niniejszej sprawie na podstawie art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy biegł dalej od 24 maja 2020 r., który był dniem wolnym od pracy. Uwzględniając więc treść art. 83 § 2 p.p.s.a., stwierdzić należy, że ostatnim dniem do usunięcia braków formalnych skargi był dzień 1 czerwca 2020 r.
Mając na uwadze, że w wyznaczonym terminie Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, a za taki brak niewątpliwie należy uznać brak oświadczenia co do osoby reprezentującej Skarżącego, złożenia pełnomocnictwa określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, a także wskazania numeru PESEL, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.