Uzasadnienie
N. Sp. z o.o. z siedzibą w T. (dalej w skrócie zwana Spółką) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 13 lutego 2023 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od września 2019 r. do stycznia 2020 r.
Zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2023 roku skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, podania numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numeru identyfikacji REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania oraz podania wartości przedmiotu zaskarżenia lub potwierdzenia kwoty wskazanej przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w odpowiedzi na skargę t. 88.909 zł.
Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona w dniu 4 maja 2023 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259) - dalej jako p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji, jak to ma miejsce w przedmiotowym przypadku - w drodze skargi, obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu, stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535).
W myśl zatem art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania polegającego na obowiązku wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia (po. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2012 II FSK 41/12).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W realiach niniejszej sprawy skarżąca Spółka, pomimo że została prawidłowo wezwana i pouczona o skutkach niepodania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz nieuzupełnienia braków formalnych skargi, nie dopełniła obowiązków, o których mowa w powyższych regulacjach. Odpis zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braków formalnych skargi został doręczony stronie w dniu 4 maja 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 14), a zatem bieg siedmiodniowego terminu kończył się z dniem 11 maja 2023 r. Zakreślony termin upłynął jednak bezskutecznie, albowiem braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
W związku z powyższym Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.